నీ ప్రతి ఉదయంలొ వేకువ నేను...

నీ కనులకు కాంతి నేను....

నీ కలలను కన్నది నేను....

నీ కష్టమైన... నష్టమైన... మొత్తం నేను....

నీ చిరునవ్వు.... దిగులు... నేను....

నీ ప్రతి ఉదయంలొ వేకువ నేను...

నీ ప్రతి నిమిషం తొడై నిలిచేది నేను....

నువ్వు కన్పించక పొతే బెంగతొ వెతికేది నేను...

నీ కన్నిటిని తుడిచేది నేను....

నువ్వు గెలిచిన విజయం నేను...

నీ అలసట తీర్చేది నేను....

నీ మెలుకువకు దీపం నేను....

నిన్ను అడుగడుగున నడిపించేది నేనని మరువకు మిత్రమా.....

యువత వేతుకులాట

దేనికొసం ఈ యువత వేతుకులాట...!?

అందం కొసమా....?

తగ్గుతున్న లావణ్యం కొసమా...?

కానే కాదు....

మారని తమ బ్రతుకుల ప్రక్షాళన కొసం....!

బద్దలైంది మీ బద్దకాల అద్దమే....మీలొ రగులుతున్న కసి కాదు.....

ఎదురు చూస్తుంది విజయమే ...గేలిచేస్తున్న అపజయం కాదు....

శకాలాల నిండా మీ ఆత్మవిశ్వాసమే....దెబ్బతిన్న మీ నీరాశలు కాదు....

మగత నిద్రలొ నిప్పులు లేవు... మరిగే గుండెలొ అరుపులు తప్పా...!

మనుగడ కొండపై రుధిర జ్వాలలు లేవు...జీవం చిందుస్తున్నా సింధూరాలు తప్పా...!

ఆవిరవుతుంది ఆత్మసాక్షి కాదు.... మది వీడని ఓటమి కలవరం తప్పా....!

రెప్పల తెరల్లొ చీకటి లేదు....తూర్పు రేఖల సూర్యతేజం తప్పా....!

నీరాశతొ నిండిన కళ్ళూను కడిగి చూడు....పరుగులు తీసే లక్ష్యం ఉంది....

మరిగే చెమట చుక్కను తుడిచి చూడు....చేరువయ్యే మార్గం చెంతనే ఉంది....

అత్మసైర్ధ్యం

గెలుపు కొసం కదిలే నీ పాదాలకు సందేహపు అడ్డుకట్ట వేయ్యకు...

నదిలా పరుగులు తీసే నీ ఆశయపు పయనాన్ని నిరాశతొ ఆనకట్ట కట్టకు...

నీ కలల వెనుక కదిలే ఆశల ఆరాటాన్ని అలసిపొనివ్వకు....

క్షణాలలొ కుదుటపడే ఆవేశాన్ని ఆరని చితిగా మార్చకు....

కృంగదీస్తున్న కష్టాలపై కసిరగలాలి....

అడుగంటుతున్న నీ జీవితం ... వసంతంతొ చిగురించాలి....

బ్రతుకును గేలి చేస్తున్న ప్రతి అపజయం....

నీ పట్టుదల పిడికిలిలొ బందికావాలి....

విర్రవిగుతూ విరుచుకుపడే అవమానాలు...

నీ ఆత్మవిశ్వాసం ముందు విలవిలబొవాలి.....

నీ చేదు జ్ఞాపకమేదయినా అనుభవాన్నిచ్చే ఓదార్పుగా నిలవాలి....

పసితనం దాటిన నీ ప్రాయం... సమరానికి స్వాగతమవ్వాలి...

పసిడితనంతొ నిండిన నీ యువ్వనం....ప్రయత్నంలొ ఎదురైన పరాజయాలను ఆస్వాదించాలి.....

రగిలే శ్వాసే నడిచే నీ గమ్యాన్ని చేర్చే దిశగా మారాలి..

కంటిదడిలొ నీ కన్నీరు ఇంకిపొయినా...బ్రతుకు ఓడిలొ నవ్వులు విరియాలి ...

కలగనే నీ సౌదమేదయినా దైర్యాన్ని పునాదిగా కట్టాలి...

యదను తాకే గాయాలు ఏవైనా... మదిని పుసే చైత్రాలవ్వాలి...

ఎదురుచూసే కాలలు ఏన్నతైనేంటి.....విజయాన్ని ఆస్వాదించే ఆ ఒక్కరొజు కావాలి....

వెలుగుగా మారే వేకులేన్నుంటేనేం... అడియాసలను చీల్చే ఆనందం రావాలి.....

సుటిపొటి మాటలు తూపాకులైతేనేంటి...ధగా చేస్తున్న కాలపు గుండెల్లొ తూటవవ్వాలి...

గగనమే నీ తొలి కడలి....బ్రమరమే నీ మజిలి....

అలలుగా మారిన నీ ఆలొచన సంద్రాన్ని నలుదిశల విస్తరించు.....

హేలన చేసిన అపజయం ....నీ నమ్మకమనే ఆత్మసైర్ధ్యానికి బానిసవుతుంది.....

నా "నీడ"

నీ వెవరొ నాకు తెలుసు....

నా వెంట పడుతున్నావని తెలుసు...

నాకు తొడుగా వుంటావని కూడ తెలుసు....

కాని కొన్ని సమయాలలొ....అంటే....

మబ్బులు కమ్మినప్పుడు మేఘగర్జనకు భయపడి పారిపొతావు...

వర్షం పడినప్పుడు తడిసిపొతానని భయపడి దాగుంటావు....

చీకటి అలుముకున్నప్పుడు భయపడి నాలొ కలిసిపొతావు...

కాని ఒక్కటి మాత్రం గుర్తుంచుకొ....

నన్ను ఒంటరి వాడిని చేసినా..

నన్ను వీడి పారిపొయినా...

భయపడను.... బాధపడను....

ఎందుకొ తెలుసా....

నీవు ఎందుకు పనికిరాని నా "నీడ"వి కాబట్టి.....!

కొతలు కొసిన చేతకాని జాతినేత మన రైతు.....

ఓటు నాడు నీతుల కొతలు కొసిన చేతకాని జాతినేత మన రైతు.....

మ్రోగిస్తున్నారు కరెంటు బిల్లు మోత....

విదిస్తున్నారు బారీ విధ్యుత్తు కొత......

బ్రతుకు బరువై...గుండె చెరువై....

వర్షం మరుగై.....నీరు కరువై.....

భొరు...భొరున విలపిస్తూ....

భూమాతకు చిల్లులు వేసినా....

బొరు లొన నీటిచుక్క వెక్కిరిస్తుంది....

అప్పులతొ బ్రతుకును భయపేడుతుంది....

క్షేమం మరచి... క్షామం వలచి

కనికరించని వరునుడు....

ఈ రీతీ బాధల వాగులలొ సాగే కర్షక జాతి....

భాగొగులు మారెదేప్పుడు.....

వారి తలరాతలు మార్చేదెవ్వరొ....

తమ పొలంలొ పచ్చదనం చూసేది ఎప్పుడో.....



ఎందుకొ నాకనిపిస్తుంది.....! మరి ఎందుకొ??????

ఇష్టమైన సంధ్యాకాలం...చిరాకు పుట్టే మధ్యాహ్నం....

ఇష్టమైన సంధ్యాకాలం...చిరాకు పుట్టే మధ్యాహ్నం....రెండూ సూర్యుడు నుండే వస్తాయి...

వాసన ఇచ్చే పూలు...నేల రాలే ఆకులు... రెండూ చెట్టు నుండే వస్తాయి...

ఆహ్లదనిచ్చే చిరు జల్లులు....ప్రాణాలు తీసే తుఫాను... రెండూ మేఘాలే సృష్టిస్తాయి....

ఆకలిని తీర్చే పంటలు...కలచవేసే భూకంపాలు ... రెండూ పృధీ నుండే పుడతాయి...

ఎగిసిపడే అలలు...ముంచెత్తే సునామీలు....రెండూ సముద్రం నుంచే జ్వలిస్తాయి...

జన్మనివ్వటం...ప్రాణాలు తియ్యడం...రెండూ దేవుడి నుంచే అవతరిస్తాయి...

అందానిచ్చే పర్వాతాలు...ఆత్మహత్యల లొయలు...రెండూ కొండల నుండే జ్వనిస్తాయి...

కృంగదీసే కష్టాలు...సేదతీరే సుఖా:లు...రెండూ మానవ ఇతిహాసంలొ బాగాలవుతాయి...

తొక్కుతున్న బండ...మ్రోక్కుతున్నా శిలలు...రెండు రాయి నుండే వస్తాయి...

కంటని తడిపే ఓటమి...కన్నీటిని తుడిచే చెలిమి...రెండు జీవితానికి బొమ్మ బొరుసులవుతాయి...

తప్పటడుగుల పసితనం...తప్పుటడుగుల యువ్వనం...రెండు వయస్సు నుండే పుడతాయి....

గుండెలొ ద్వేషం...ఆదరించే అభిమానం...రెండు ప్రేమనుండే వస్తాయి...

సమతుల్యం కోసం ప్రతి దానిలోనూ మంచి చెడు రెండు ఉంటాయి...

మంచిని ఆస్వాదించాలి...చెడుని పోరాడాలి...అప్పుడు గెలుపు నీ ఇంటిపేరవుతుంది...

అనాధ పిల్లలు వేదన

రోజూ తాగి పారేసే మీ సిగరెట్ల ఖర్చులో

అర శాతమైనా నాకు సాయం చేయ్యండి...!


ప్రతి క్షణమూ మీ సెల్ తో పలకరించే

మీ శ్రేయోభిలాషి కాల్ ఖర్చులో ఒకటో వంతు నా కొరకు విదిలించండి!


మీ గర్ల్ ఫ్రెండ్ తో షికారుకయ్యే పెట్రోల్ ఖర్చులో

ఒక చుక్క విలువను నాపై కార్చండి!


మీరు తిని పారేసే కాగితపు పొట్లాలలో

మిగిలింది ఏరుకోవడానికి నేనిప్పుడు

ఒక అంతరాష్ట్ర యుద్ధాన్నే చేస్తున్నాను !


రైలు బండిలో మీ సీట్లకింద బుగ్గిని

తుడిచే పిలగాడినీ నేనే....!


మీ ఎంగిలి ప్లేట్లను కడిగి

మీరు తిన్న బల్లలను ఉడ్చేది నేనే....!


లంచం రుచిమరిగిన ఈ ఖాకీ పులుల మద్య

తప్పుడు కేసు కొసం ప్రతి క్షణం వేటాడబడుతున్నది నేనే ....!.


ఏతల్లి చేసిన పాపానికో మీ పుణ్యమూర్తుల

లోకాన ఉమ్మివేయబడ్డాను......


నాయీ పాపిష్టిజన్మకు విముక్తి ఎన్నడో?

నాకెవరిమీద అసూయ లేదండీ.....!


మీరు... మీ పిల్లల౦తా... మీ కోటు జేబులకు

ఎర్రగులాబీలను గుచ్చుకో౦డి!


నేనీ ఈ రాతిరి అమావాస్య చీకటిలో

రైలు పట్టా పక్కన నిశీధి స౦గీతాన్ని

ఈ విరిగిన వేణువుతో ఆలపిస్తాను.....


నా ఆలాపనా ఏలాగొ మీ గుండెలకు చేరదు....

ఏకదాటిగా కురుస్తున్న నా కన్నీరు ఆగదు....

రేపటి నా పయనం

నేను జేబులలో అదృష్టాన్ని వేసుకుని రాలేదు.....

గుండెల్లొ సంకల్పాన్ని నింపుకొని వచ్చాను......


నా శరీరానికి సుఖాన్ని అత్తరుగా పూసుకొని రాలేదు....

కష్టాలా శిలువను స్వేదబిందువులతొ తెంచుకొని వచ్చాను....


గతాన్ని నా పిడికిళ్లలొ దాచుకొని....

గుర్రంలా పరుగు తీస్తున్న అలుపెరుగని ఆ కాలాని చూస్తున్నా....

రేపటి నా పయనం ఎటువైపని....


వెలుగు... విధితొ స్నేహమాడుతున్నట్లుంది ... అందుకే

నా జీవిత మార్గానికి దారి చూపలేకపొతుంది....


చీకటి... శూన్యాన్ని ప్రేమిస్తున్నట్లుంది... అందుకే

అసమర్ధుడిగా ఈ సమాజం ముందు నిలబెడుతుంది...


పదే పదే ఓటమి హొయలొలుకుతూ నేరజాణై నన్నుహత్తుకుంటుంది....

గెలుపు అస్వతంత్ర్యయుడిని చేస్తూ అంటరానివాడినని నిందిస్తుంది....


స్వర్గం... నరకంతొ సంధి చేసుకున్నట్లుంది.... అందుకే

సమస్యల సుడిగుండానికి పగలు ఏంటి... రాత్రి ఏంటని... చర్చించుకుంటున్నాయి...


ధైర్యంతొ కట్టుకున్న ఆశల సౌదాలును నేలకూలుస్తూన్నాయి...

మదిలొ ఆశయాలు నిశ్మబ్ధంగా నల్లబారిపొతున్నాయి....


ఎన్ని రాత్రులు గడిచినా ... ఎన్ని పొద్దులు పొడిచినా....

కాంతీ హీనుడిని చేస్తూ ఆనందాని నిక్కచ్చిగా దొచుకొవాలని ....

ఆకలి రాణి నాపై దండాయాత్ర చేస్తూనే ఉంది....

వర్షిస్తున్న చూపుతొ మరొ ప్రపంచం కొసం నా అన్వేషణ....



తల్లడిల్లే గుండెపై గెలుపు జెండా ఎగరాలి.....

మీ చేతిలో బాంబ్

మొబైల్‌ఫోన్ లేకపోతే ఏమవుతుంది..? ఒక్కసారి ఆలోచించండి.. అమ్మో ప్రపంచం ఆగిపోతుంది అంటారా..? కావచ్చు.. సెల్ చేతిలో లేకపోతే ఒక్కక్షణం కూడా మనకు తోచదు. రోజులో ఒక్కకాల్ అయినా రాకపోతే.. మనసు విలవిలలాడిపోతుంది. ఆదిలాబాద్‌లో ఉన్నవాడిని.. అనకాపల్లిలో ఉన్నవాడిని.. అమెరికాలో ఉన్నవాడినీ ఒక్క క్షణంలో కలిపేశక్తి మొబైల్ సొంతం. కానీ.. అదే సెల్‌ఫోన్.. ఇప్పుడు మన పాలిట పిశాచిలా మారింది. మన ప్రాణాన్ని బలితీసుకోబోతోంది.

మన చేతిలో... మన జేబులో.. మన ఇంట్లో.. చివరకు మన జీవితంలో.. ప్రతీ చోటా బాంబ్... ఒకరూ ఇద్దరూ కాదు... దేశంలో 70 కోట్లమంది మృత్యువును చేతుల్లో పెట్టుకుని తిరుగుతున్నారు.. మీ చేతిలో బాంబ్ ఎప్పుడైనా పేలొచ్చు.. ఎవరి ప్రాణం ఎప్పుడైనా పోవచ్చు.. ఎలాగైనా పోవచ్చు.. ఆ బాంబే.. సెల్‌ఫోన్. మన ప్రాణాలకు ముప్పు తెచ్చిపెడుతున్నమహమ్మారి. మన ప్రాణాన్ని కబలించడానికి సెల్ చురుగ్గా పావులు కదుపుతోంది. అత్యంత ప్రమాదకరమైన బ్రెయిన్ క్యాన్సర్‌ను కలిగిస్తోంది సెల్‌ఫోన్. సాధారణ వ్యక్తులతో పోల్చితే.. సెల్ వాడుతున్నవారికి బ్రెయిన్ క్యాన్సర్ వచ్చే అవకాశాలు దాదాపు 400 శాతం ఎక్కువట. దీన్ని బట్టి.. మీ చేతిలో ఉన్న సెల్‌ఫోన్ ఎంత డేంజరో ఒక్కసారి ఆలోచించండి..

ఈ విషయాన్ని ఏదో అల్లాటప్పా సర్వే తేల్చింది కాదు.. పిచ్చిసర్వే చెప్పింది అంతకన్నా కాదు.. మన కేంద్ర ప్రభుత్వం తేల్చిన విషయం. సెల్‌ఫోన్ రేడియేషన్ ఎఫెక్ట్‌పై దృష్టి పెట్టిన కేంద్ర ప్రభుత్వం నిజానిజాలను వెలికి తీయడానికి, ఎనిమిదిమంది సభ్యులతో ఓ కమిటీని ఏర్పాటు చేసింది. కేంద్ర ఆరోగ్య శాఖ, డిపార్ట్‌మెంట్ ఆఫ్ బయోటెక్నాలజీ, మెంబర్ సెక్రటరీ, డీఓటీ నుంచి సభ్యులను ఈ కమిటీలో నియమించింది. సెల్‌ఫోన్ వినియోగంపై విస్తృతంగా పరిశోధించిన ఈ కమిటీ.. సెల్‌ఫోన్ రేడియేషన్‌కు సంబంధించి భయంకరమైన వాస్తవాలను వెలుగులోకి తెచ్చింది. అందులో కీలకమైన విషయమే.. బ్రెయిన్ క్యాన్సర్ ఎఫెక్ట్. అందుకే.. సెల్‌ఫోన్ రేడియేషన్‌పై ఇంత ఆందోళన. బ్రెయిన్ క్యాన్సర్‌ను 400 శాతం పెంచుతుందంటే.. సెల్‌ఫోన్ తెచ్చిపెట్టే ముప్పును ఊహించవచ్చు.

క్యాన్సర్ అత్యంత ప్రాణాంతక వ్యాధి. బ్రెయిన్ క్యాన్సర్ కూడా అంతే. ఎర్లీస్టేజ్‌లో గుర్తించకపోతే.. ఇక ప్రాణాలపై ఆశలు వదులుకోవాల్సిందే. మెదడులో కణుతులు అసాధారణంగా పెరిగిపోవడం వల్ల ఈ సమస్య వస్తుంది. సెల్ వాడకం ఎక్కువైతే.. బ్రెయిన్‌లో అసాధారణ మార్పులు చోటుచేసుకుంటాయి. అందుకే.. బ్రెయిన్ క్యాన్సర్ వచ్చే అవకాశాలు ఎక్కువని ఎన్నో పరిశోధనలు కూడా చెప్పాయి. ఇది వాస్తవమా.. కాదా అన్నది తేల్చడానికే ప్రభుత్వం ఈ కమిటీని ఏర్పాటు చేసింది. బ్రెయిన్ క్యాన్సర్ వచ్చే అవకాశాలు ఏకంగా 400 శాతం ఎక్కువని తేలడంతో.. సెల్ వినియోగంపై అంతా దృష్టి పెట్టాలని ప్రభుత్వం సూచిస్తోంది. సెల్లే కదా అని ఈ విషయాన్ని సిల్లీగా తీసుకుంటే మాత్రం.. మీ లైఫ్‌కు గ్యారెంటీ ఉండదు. సెల్ వినియోగదారులూ... తస్మాత్ జాగ్రత్త.

ఎన్నో సమస్యలు

రాత్రుళ్లు సరిగ్గా నిద్రపట్టడం లేదా...? ఎంత ట్రై చేసినా కళ్లు మూతపడడం లేదా..? మనిషి జీవితంలో నిద్రకు చాలా ప్రాధాన్యం ఉంది. ఉదయమంతా అలసిపోయిన శరీరం పూర్తిగా విశ్రాంతి తీసుకొని, కొత్త శక్తిని సంపాదించుకొనేది నిద్రపోయే సమయంలోనే. కానీ.. ఎంతో అవసరమైన ఈ నిద్రే ఇప్పుడు చాలామందికి సమస్య. నిద్రలేమితో రాత్రుళ్లు నెట్టుకొస్తున్నవాళ్లు ఎంతోమంది. అర్థరాత్రి దాటినా వారికి కునుకుపట్టదు.. ఫలితం.. పగలు పూర్తిస్థాయిలో పనిచేయలేరు. అంతా చికాకుగా ఉంటుంది.

దీనికి కారణం.. సెల్‌ఫోన్ వాడకం. నిద్రలేమితో బాధపడుతున్నవారిలో నూటికి డెబ్బై శాతం మంది సెల్‌బాధితులే. మొబైల్‌లో కబుర్లు చెప్పుకుంటూ కాలాన్ని మర్చిపోయేవారినే ఈ సమస్య ఎక్కువగా వేధిస్తోంది. బెడ్ ఎక్కిన తర్వాత సెల్‌ను వాడుతూనే ఉంటారు. ఇలాంటి వారికేసరిగ్గా నిద్రపట్టడం లేదని కేంద్రం నియమించిన కమిటీ తన రిపోర్ట్‌లో పేర్కొంది..
సెల్‌ఎక్కువగా వాడితే వచ్చే మరో సమస్య తలనొప్పి. మొబైల్‌ను విపరీతంగా వాడేవారిలో తరచూ కనిపించే సమస్య ఇది. సెల్‌ఫోన్ కారణంగా తలలో జరిగే మార్పులే దీనికి కారణం. మొబైల్ ఫోన్‌ను చెవికి అతికించేసుకుని మాట్లాడేవారూ మనమధ్య తరచూ కనిపిస్తుంటారు. వారికి సెల్లే లోకం. అలాంటి వారిని చెవి సమస్యలు చుట్టుముడతాయి. చెవిలో ఏవో శబ్దాలు మారుమోగుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. క్రమంగా వినికిడిశక్తి తగ్గిపోతుంది. నాలుగేళ్లకన్నా ఎక్కువకాలం సెల్‌ఫోన్ వాడుతున్నవారిలో చెవి సంబంధ వ్యాధులు ఎక్కువగా బయటపడుతున్నట్లు ఎన్నో పరిశోధనల్లో తేలింది.
సెల్‌తో మాటలు కలుస్తున్నాయేమో గానీ, మనశ్సాంతి మాత్రం కరువవుతోంది. సెల్‌వాడకంతో ఒత్తిడి పెరుగుతుంది. సెల్‌ఫోన్ రేడియేషన్‌పై ప్రభుత్వానికి కమిటీ ఇచ్చిన రిపోర్ట్‌ను పరిశీలిస్తే.. ఏకాగ్రత తగ్గిపోవడం, విసుగు, అరుగుదల లోపించడం, చర్మ సంబంధిత వ్యాధులు రావడం, శరీరంపై ట్యూమర్లు రావడం, మగతగా ఉండడం.. మతిమరుపు పెరగడం లాంటి ఎన్నో సమస్యలు సెల్‌కారణంగా వస్తున్నట్లు తెలుస్తుంది. ఇలాంటి లక్షణాలు మీలోనూ కనిపిస్తే.. మీరు చేయాల్సిందల్లా.. వేలాదిరూపాయలు పోసి ట్రీట్‌మెట్ తీసుకోవడం కాదు... సింపుల్‌గా సెల్‌ను పక్కన పెట్టేయడం.

మగాళ్లకూ ముప్పే

సెల్‌ఫోన్‌తో మగాళ్లకు అతిపెద్ద ముప్పు పొంచి ఉంది. ప్యాంట్ జేబుల్లో సెల్ పెట్టుకుంటే ప్రమాదంలో పడ్డట్లే అని హెచ్చరిస్తున్నారు ఢిల్లీలోని జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ యూనివర్సిటీ పరిశోధకులు. సంతానోత్పత్తికి కీలకమైన వీర్యకణాల సంఖ్య ఈ సెల్‌ఫోన్ వల్ల తగ్గిపోతున్నాయన్నది జెఎన్‌యూ పరిశోధకులు తేల్చిన విషయం.
మగ ఎలుకలపై చేసిన పరిశోధనల్లో ఈ విషయాన్ని జెఎన్‌యూ స్కాలర్స్ కనిపెట్టారు. సెల్‌ఫోన్ వెలువరిచే రేడియేషన్‌కు ఈ ఎలుకలను గురిచేసినప్పుడు వాటిలో అనూహ్యమైన మార్పులు చోటు చేసుకున్నాయి. ఎలక్ట్రో మ్యాగ్నెటిక్ రేడియేషన్ కారణంగా స్పెర్మ్ సెల్స్‌లోని డీఎన్‌ఏ విచ్చిన్నం కావడాన్ని వీరు గుర్తించారు. దీని వల్ల వీర్యకణాల సంఖ్య గణనీయంగా తగ్గిపోతుందన్నది వారి అంచనా. ఇదే ఎఫెక్ట్ మనుషులపైనా ఉంటుందని జెఎన్‌యూ పరిశోధకులు చెబుతున్నారు. అందుకే, సెల్ వినియోగించేవిషయంలో మగాళ్లు చాలా జాగ్ర్తత్తగా ఉండాలంటున్నారు. వీలైనంతవరకూ ప్యాంట్ జేబులో సెల్ పెట్టుకోకూడదంటున్నారు..

పిల్లలకు ఫోనొద్దు
మహిళలకూ సెల్‌తో ప్రమాదమే. ముఖ్యంగా గర్భిణీ స్త్రీలకు మరీ ప్రమాదం. గర్భం దాల్చిన తర్వాత ఫోన్‌ను ఎక్కువగా వాడితే.. కడుపులోని బిడ్డ ఎదుగుదలపై ప్రభావం పడుతుంది. కొన్ని అవయవాలు సరిగా ఎదకపోవచ్చు. ఇక చిన్నపిల్లలను మొబైల్‌ఫోన్‌కు వీలైనంత దూరంగా ఉంచాలని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు. ఎదిగే వయస్సులో మొబైల్ వాడడం వల్ల రేడియేషన్ ప్రభావం వారిపై చాలా ఎక్కువగా పడుతుంది.
మొబైల్ ఫోన్లు మాత్రమే కాదు.. సెల్ టవర్లు మరీ ప్రమాదాన్ని తెచ్చిపెడతాయి. కొన్ని నిమిషాలు గంటలు మాత్రమే వినియోగించే ఫోన్ వల్లే ఇన్ని సమస్యలున్నప్పుడు.. 24గంటలూ రేడియేషన్‌ను వెలువరిచే సెల్‌టవర్ల వల్ల ఎంత నష్టం జరుగుతుందో ఒక్కసారి ఊహించండి. టవర్‌కు సమీపంలో ఉండేవారిలో రోగనిరోధక శక్తి గణనీయంగా తగ్గిపోతుందని ఎన్నో రిపోర్ట్స్‌లో బయటపడింది. ఈ ప్రాంతాల్లో ఉండేవారికి చర్మసంబంధ వ్యాధులూ ఎక్కువగా వస్తాయి. ఏవైనా వ్యాధులు వస్తే.. అవి తగ్గడమూ చాలా ఆలస్యమవుతుంది. ఇలా ఏ రకంగా చూసినా.. సెల్‌ద్వారా.. సెల్ టవర్ల ద్వారా ఎన్నో ఇబ్బందులు పడాల్సిందే.


శరీరం ఛిద్రం

అమెరికా నుంచి ఫోన్ చేసినా.. అరక్షణంలోనే మనకు ఫోన్ వచ్సేస్తుంది. మనం మాట్లాడేది వెంటనే అవతలివైపు చేరిపోతుంది. ఇంత వేగంగా ఎలా వెళ్లగలుగుతుందో ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా..? దానికి కారణం.. సెల్ సిగ్నల్స్ వెళ్లే వేగమే.. సెకనుకు లక్షమైళ్ల వేగంతో ఈ సిగ్నల్ పాస్ అవుతుంటాయి. ఇదే రేడియేషన్. గామారేస్, న్యూట్రాన్స్, ఎలక్ట్రాన్స్, ఆల్ఫా ఆర్టికల్స్ లాంటివి ఇందులో భాగంగా ఉంటాయి. ఇవన్నీ కలగలిసి... దూసుకుపోతుంటాయి. మన శరీరాల్లోనుంచి కూడా ఇవి చొచ్చుకుపోతాయి. అంతవేగంతో ఇవి ప్రయాణిస్తూ.. మన శరీరంలోని కణాలను అవి ఢీకొడితే.. ఏమవుతాయో ఒక్కసారి ఆలోచించండి... అందుకే శరీరంలో కణజాలం దెబ్బతింటుంది.
మనం ఉపయోగించే ప్రతీ ఎలక్ట్రానిక్ పరికరమూ రేడియేషన్‌ను విడుదల చేస్తుంది. మైక్రోవేవ్ ఓవెన్‌, రేడియో, సెల్‌ఫోన్, టెలివిజన్ ఇలా ప్రతీదీ ఎలక్ట్రో మాగ్నెటిక్ రేడియేషన్‌ను విడుదల చేయవడం వల్లే అవి మనకు ఉపయోగపడుతున్నాయి. ఎలక్ట్రో మాగ్నెటిక్ స్పెక్ట్రమ్‌లో ఈ రేడియేషన్ పాస్ అవుతుంది.
సెల్‌ఫోన్‌ను వాడుతున్నప్పుడు కూడా... ఈ రేడియేషన్ ఎక్కువగా విడుదల అవుతుంది. మొబైల్‌ను మనం చెవికి ఆనించి ఉంచుతాం కాబట్టి.. ఆ రేడియేషన్ ఎఫెక్ట్.. మన తలపై ఎక్కువగా పడుతుంది. దాని కారణంగా మెదడులో వేగంగా మార్పులు చోటుచేసుకుంటాయి. సున్నితమైన మెదడు.. ఈ రేడియేషన్ ఎక్కువగా ప్రభావితం అవుతుంది.
రేడియేషన్ కారణంగా మన శరీరంలోని రక్త కణాల్లో ఎలాంటి మార్పులు వస్తాయన్నదానిపై పరిశోధన జరిగింది.రేడియేషన్ లేనప్పుడు.. రక్తకణాలు విడివిడిగా ఉంటాయి. అదే లో రేడియేషన్‌కు గురిచేసినప్పుడు ఈ కణాలు ఒకదానితో ఒకటి కలిసిపోయాయి. కొన్ని విడిగా ఉన్నాయి. అదే కంప్యూటర్ ముందు గంటకు పైగా గడిపినప్పుడు ఈ రక్తకణాలు మరికాస్త దగ్గరకు జరిగాయి. అదే పది నిమిషాల పాటే సెల్‌పోన్‌లో మాట్లాడితే ఆ రక్తకణాలు కుచించుకుపోయాయి. ఈ తరహా రక్తకణాల అమరిక.. సాధారణంగా క్యాన్సర్ పేషెంట్లలోనే కనిపిస్తుంటుంది. అందుకే.. సెల్ వాడుతున్నవారికి క్యాన్సర్ సోకే అవకాశాలు ఎక్కువవుతున్నాయి.

తస్మాత్ జాగ్రత్త!

మీ సెల్ మీకు హెల్ చూపించకూడదనుకుంటే.. మొదటి అడుగు నుంచే జాగ్రత్త పడాలి. సెల్‌ఫోన్ కొనేటప్పుడు కొన్ని జాగ్రత్తలు తప్పనిసరిగా తీసుకోవాలి. మొబైల్.. రేడియేషన్ ఎంత విడుదల చేస్తుందన్నవిషయాన్ని ప్రతీ కంపెనీ తప్పనిసరిగా మ్యాన్యువల్‌లో పేర్కొనాలి. దీన్నే స్పెసిఫిక్ అబ్సార్పషన్ రేట్.. SAR అంటారు. మన దేశంలో దీని మాగ్జిమమ్ లిమిట్ 2 వాట్ పర్ కేజీ. ఓ రకంగా ఇది కూడా ప్రమాదకరమైన స్థాయే. SAR వాల్యూ 2 వాట్ ఉంటే హైరేడియేషన్‌ను ఆ ఫోన్ వెలువరుస్తుందని అర్థం. అందుకే... అంతకన్నా తక్కువగా ఉన్న ఫోన్లలో కొనుగోలు చేయాలి.
కేంద్ర ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేసిన కమిటీ కూడా ఈ SAR విలువపై కీలకమైన సలహాను ఇచ్చింది. ప్రస్తుతం ఉన్న 2 వాట్‌ను.. 1.6 వాట్‌కు తగ్గించాలని సూచించింది. ఇక రేడియేషన్ తగ్గించడానికి ప్రత్యేక చర్యలు తీసుకోవాలని ప్రభుత్వాన్ని కోరింది. అందులో ముఖ్యంగా స్కూల్స్, హాస్పిటల్స్ ఉన్న చోట నుంచి మొబైల్ టవర్లను తొలగించడంతో పాటు జనాభా ఎక్కువగా ఉన్న ప్రాంతాల్లో టవర్లు ఏర్పాటు చేయకూడదని సూచించింది. సెల్ వినియోగం పెరగడంపైనా ఆ కమిటీ ఆందోళన వ్యక్తం చేసింది. సెల్ వాడుతున్నవారు.. అత్యవసరానికి మాత్రమే ఫోన్‌ను వాడాలే తప్ప.. అనవసరంగా వాడితే ఆరోగ్యసమస్యలు ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుందని హెచ్చరిస్తోంది.
ఇప్పటికే దేశంలో దాదాపు మూడున్నర లక్షల సెల్‌టవర్లు ఉన్నట్లు అంచనా. ప్రతీ కంపెనీ దేనికదే సెల్‌టవర్లను ఏర్పాటు చేసుకొంటోంది. అయినా.. చాలాప్రాంతాల్లో ఇప్పటికీ సిగ్నల్స్ అందవు. అందుకే.. టవర్ల సంఖ్య పెరగుతూనే ఉంది. పైగా కొత్త కంపెనీలు రావడంతో ఈ టవర్లు విచ్చలవిడిగా జనం మధ్య కొలువుతీరవచ్చు. అంటే ఓ రకంగా మరింత రేడియేషన్‌ మనపై దాడిచేయబోతుందన్నమాట. ఈ విషయంలోనే ఇప్పుడు ప్రభుత్వం దృష్టి పెట్టాలి. అన్ని కంపెనీలు ఒకేటవర్‌ను వాడుకునేలా నిబంధనలు మార్చాలి. అప్పుడు రేడియేషన్ ప్రభావం కాస్త తగ్గొచ్చు. అంతే తప్ప.. జనం మధ్య టవర్లే లేకుండా చేస్తే.. సెల్ మూగబోతుంది. జనానికి పిచ్చెక్కుతుంది.
మొబైల్ వాడే వారూ.. కొన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. నేరుగా ఫోన్‌ను చెవికి ఆనించడం కన్నా, ఇయర్ ఫోన్స్ వాడడం మేలు. కాల్ చేసేటప్పుడు శరీరానికి కనీసం ఒక ఇంచ్ దూరంలో ఫోన్‌ను పెట్టడం వల్ల రేడియేషన్ నేరుగా శరీరంలోకి చొచ్చుకుపోదు. ఒకవేళ ఫోన్‌లో ఎక్కువసేపు మాట్లాడాల్సి వచ్చినప్పుడు.. చెవి వేడెక్కితే వెంటనే కాల్‌ను ఎండ్ చేయాలి. వీలైనంతవరకూ తక్కువ మాట్లాడడం వల్ల రేడియేషన్‌కు గురికాకుండా ఉండొచ్చు.

వెర్రి పరుగు

దేని వెంటో పరుగు
ఎండమావిని అందుకోవాలని ఆరాటం
ఈ పరుగు పందెంలో
మనిషి ఎంత అలసిపోతున్నాడు
ఎంత కోల్పోతున్నాడు
సుఖాన్ని,శాంతిని
సంతోషాన్ని,సంబరాన్ని
గుండె నిండా అనుభవించలేని
అసంకల్పిత పరుగు
ఆగి ఆయాసం తీర్చుకునే
తీరికలేని పరుగు
చుట్టూ పరుచుకున్న అద్భుతాల్ని
చిన్న ఆనందాల్ని
తోసిరాజని పరుగే పరుగు
ఇంధ్ర ధనుస్సు ఎదురొచ్చినా
తలెత్తి చూడకుండానే
వాన చినుకులు కురుస్తున్నా పట్టించుకోకుండానే
ఉరుము ఉరిమినా
మెరుపు మెరిసినా
ఆకాశంలో విద్యుల్లతలు విరగ పూసినా
నా కోసం కాదులే
నాకవసరం లేదులే
అంతా నిర్లిప్తత,నిరాసక్తత
ప్రక్రుతిలో మమేకం కాలేకఫొవడం
మనిషి చేస్తున్న మహా తప్పు

అదొక మానసిక స్థితి

సంతోషాన్ని నిర్వచించగలమా
ఆనందానికి అర్ధం చెప్పగలమా
అదొక మానసిక స్థితి
ఈ మానసిక స్థితి శరీరంలో ప్రతిఫలించడం
ఎవరైనా ఎపుడైనా చూసారా
పరవశంలో పొంగి పొర్లుతున్న మనసు
ముఖంలోనే కాదు
మొత్తం శరీరంలో ప్రతిఫలించడం
ఎవరైనా ఎపుడైనా చూసారా
పాపికొండల పారవశ్యం ఒకవేపు
గోదారమ్మ గలగలలు మరోవైపు
నీ స్నేహ మాధుర్యం మరోవైపు
ముప్పేటలా నన్ను ముంచెత్తిన వేళ
నా ముఖంలో వెయ్యి మతాబుల కాంతి
వెలుతురు విరజిమ్మతున్న పరిసరాల్లో
నిన్ను చుట్టుకున్న చేతుల్లో
పూసిన కాంతి పుంజరాలు
సంతోషాన్ని మనస్సే కాదు
శరీరం కూడా వ్యక్తం చేస్తుందని
ప్రక్రుతి పచ్చదనమే కాదు
ప్రియ నెచ్చలి వెచ్చని స్పర్శ కూడా
ఒళ్ళంతా విద్యుత్తరంగాలు పుట్టిస్తుందని
మన చాయాచిత్రం చూసాకే అర్ధమైంది.

కొత్తగా పునర్నిర్మాణం అంటున్నాడు

అమాత్య పదవి రాలేదని
వేర్పాటు వాద సిద్దాంతం తో పుట్టిన పార్టీని
కూడా జాతీయ స్థాయి పార్టీ
కాదు కాదు అవినీతిలో అంతర్జాతీయ స్థాయి కి
కృషి చేస్తున్న పార్టీలోకి
కలుపు కొంటామని
ఆ పార్టీ వాళ్ళు చెబుతుంటే
వేర్పాటు నాయకుడు ఖండిస్తూ
రాష్ట్రాన్ని చీల్చడమే కాదు
రెండో ముక్క
పునర్నిర్మాణం లో కూడా
భాగం పంచుకొంటామని చెబుతున్నాడు
అంటే పునర్నిర్మాణం జరిగేలా
పునాదులతో కూడా
ఆంద్ర రాష్ట్ర తిరోగమనం
జరిగే వరకు గమ్మున ఉండే
ప్రసక్తే లేదని ప్రస్పుటం చేస్తున్నాడు.

రెండున్నర ఏళ్ళు తీసి తగలెట్టిన రీళ్ళలోని పాపులర్ డైలాగు

రెండున్నర ఏళ్ల రీళ్ళను
వెనక్కు తిప్పితే

వెంకన్న సాక్షిగా
ఆయన పాదాల చెంత
సామాజిక న్యాయం
ప్రజా రాజ్యం తో సాధ్యం అని పొలికేక పెట్టే డైలాగుతో
షాట్ మొదలయ్యింది

అందరూ అంచనా వేసినట్టే
హీరో అవినీతి సామ్రాట్టులకు మళ్ళీ
అధికారం అందించడంలో
విజేతగా నిలిచే సన్నివేశాలు చిత్రీకరించి

ఇక జెండా పీకేద్దాం అని గుస గుసలు పోయినప్పుడు
గుస్సా అయి అంతెత్తున లేచి
జనం గుండెల్లో నుండి తీసేసేదెవరు అని
తీక్షణంగా ప్రశ్నించే సన్నివేశాన్ని బాగా పండించి

మరో షాట్ లో
నేనే పోయినా
పార్టీ ఉంటుందని ఉద్ఘాటించే సన్నివేశంలో
ఉద్విగ్నత ను చూపి

నూట ఏభయ్యో సినిమా కథ కోసం
వెతుకుతున్నానంటూ
అభిమానులకు ఎన్నో ఆశలు కల్పించే
మరో సన్నివేశంతో
కథలో కీలక మలుపు తిప్పి

రెండున్నర ఏళ్ల రీళ్లకు
హస్తినలో దహన సంస్కారాలు చేసే సన్నివేశంతో
షాటు మొదలెట్టి
దానికి దర్శకురాలిగా
విదేశీ పరిజ్ఞానంతో
స్వదేశీలో రెచ్చిపోతున్న
సోనియా గాంధీని ఎన్నుకొని
కొత్త సినిమాను మొదలెట్టాడు

ఆంటోనీ కథా చర్చలు గావిస్తే
పటేల్ రాసిన మాటలతో
మొయిలీ క్లాప్ తో
రెండున్నర ఏళ్ళు తీసి తగలెట్టిన రీళ్ళలోని
పాపులర్ డైలాగు ‘సామాజిక న్యాయాన్ని సాధించడానికి’ అంటూ
హీరో కొత్తగా చెప్పడాన్ని
డీ ఎస్ కిరణ్ కేరింతల మధ్య
దర్శకురాలి దగ్గర చాన్స్ రాని
మరో హీరో ఫ్యాన్సు కుత కుతల మధ్య
అద్బుతంగా ప్రారంభమయ్యింది

వెర్రి బాగుల వాడు

వెనకటికి మా ఊరిలో ఒక సామెత ఉండేది. ఎందుకూ పనికి రాని ఒక వెర్రి బాగుల వాడిని, ఒరేయ్ నీకు పొలం ఎంత ఉందిరా అని అడిగితే, రాజు గారిదీ నాదీ కలిపి నూటఒక్క ఎకరాలు అని చెప్పుకొనేవాడంట. ఇంతకీ అందులో నీది ఎంతరా అని గుచ్చి అడిగితే మాత్రం సిగ్గు పడుతూ ఒక ఎకరం నాది, వంద ఎకరాలు రాజు గరివీ అని ఒప్పుకొనేవాడంట.
కొత్త గా సోనియమ్మ జపం చేస్తున్న మన వెర్రి బాగుల వాడు కూడా, ఇప్పుడు నావీ కాంగ్రెస్ వీ కలిపి నూటా డబ్బయ్యి స్థానాలు అని చెప్పుకొంటున్నాడూ. కలిపి సరే, నీవి సొంతం గా ఎన్ని అని ఎవరన్నా పొరుగు రాష్ట్రం వారు అడిగితే మాత్రం వెకిలి గా నవ్వుతూ పద్దెనిమిదిలో రెండు పోగా పదహారు అని చెప్తున్నాడు. ఇలాంటి సిగ్గులేని మనుషులు పుడతారని ముందే ఊహించి కాబోలు మన పెద్దలు అలాంటి సామెతలు సృష్టించారు.

తిరుపతి లో హోటెల్ గదిని ఏదో దొంగల స్తావారాన్ని వెతికినట్టు వెతికించినది ఈ కాంగ్రెస్ వారే అన్నది గుర్తుందో లేదో ఈ కొత్త బిచ్చగానికి.

ఆశ

ఇష్టంతో కష్టపడి, కష్టాన్నే ఇష్టపడి
కష్టపడి ఇష్టపడి, ఆశయానికి కట్టుబడి కన్నీటిని బంధించి
భాధల్ని గర్జించి,రేపటి ఉదయం కొసం వేచిచూడు....
నేడు ఎవ్వరిదైనా , రేపు మనది...

నిరీక్షణ

ఆకాశం ఏనాటిదో, అనురాగం ఆనాటిది...
ఆవేశం ఏనాడు కలిగెనో, ఆనాడే తెలిసిందది.....
ఏ మేఘం ఏ వాన చినుకై....
చిగురాకై మొలకెత్తెనో.....
ఏ రాగం ఏ గుండె లోతున, ఏ గీతం పలికించునో...
ఆనాడైనా నా నిరీక్షణ ఫలించునా????

నమ్మకం

నమ్మకం
చీకటి లో ఉన్నానని చింత పడకు
దానిని చీల్చుకొని వచ్చే వెలుగు కోసం ఎదురుచూడు
ఓటమి పొందానని కలత చెందకు
ఓటమినే ఓడించి గెలిచే మర్గాన్ని వెతుకు
నమ్మకం నీ చేతిలో ఒక ఆయుథం
ఆ నమ్మకం తో ముందుకు వెళ్ళు
విజయం అన్ని వేళలా నీ చెంతనే ఉంటుంది

నా బాల్యమా

చిన్న నాటి ఊసులలో ఎంత హయి ఉంది.....అది
తల్చుకున్న కొద్దీ బాధ రగులుతుంది
కరుణలేని కాలప్రభువు ఇంద్రజాలమిది
అదితెలియని హ్రుదయాల ఆవేదన ఇది...
ఓ చిలిపినవ్వు ప్రాయమా ఏమైపోయావు????
నా బాల్యమా....నీవేమైపోయావు॥

రాయబారం!!.....

ఆకాశం అందుకోవాలని సాగర కెరటాల ఆరాటం...
దిగంతాల్లో కలుస్తానంటూ ఓక వాగ్దానం
చందమామ సాక్ష్యంగా మిగిలింది
వెన్నెల వెలుగు దారాలతో రాయబారం......

నేనూ సైనికుడినే

విజ్గ్నానం వేటలో
సౌకర్యాల దాహంలో
ధనసముపార్జనా సమ్మొహనంలో
దూరతీరాలను చేరి
ఉభయసంధ్యల మధ్య
పరుగుపందెంగా మారి
సరిహద్దు గస్తీ సైనికుడి నిరంతర కవాతులా
విరామమెరుగని జీవితం అలసిన క్షణాన
భవిష్యత్తు ప్రణాళికకై నేను ఒక సైనికుడిలా శ్రమిస్తున్నాను.....

దృశ్యం మారదేం????

రోజూ చేస్తున్న అదే పని...
అవే ఉదయాలు , అవే సాయంత్రాలు
అవే హృదయాలు , అవే అనుభూతులు
రోజులు గడుస్తున్నాయ్ , ఋతువులు మారుతున్నయ్
కానీ దృశ్యం మారదేం?????
ప్రతి రోజూ ఉరుకులు పరుగులు
వెక్కిరిస్తూ ట్రాఫిక్ జాం.... లు
చావడానికి బ్రతుకుతున్న మనుషులు
బ్రతకడానికి చస్తున్న మనుషులు
క్రొత్త సంవత్సరాలు వస్తున్నాయ్.....
పాత సంవత్సరాలు పొతున్నయ్....
కానీ దృశ్యం మారదేం????
దృశ్యాన్నిమారుస్తుందని "క్రొత్త"ని అహ్వానిస్తే
మరుక్షణం లో "పాతై" పోయి , నన్ను వెక్కిరిస్తోంది!!!!
వెక్కిరింతలోనైనా నాకు అవగతమౌతుందా???
దృశ్యం ఎప్పటికీ మారదని.....
మార్చాల్సింది నా దృష్టిని అని !!!!!!

అలసిపోతున్నాను.....

కాల భూతం యంత్ర దంతాలలో చిక్కిన
అనుభూతుల అవశేషాలను పోల్చుకోలేక!
కాల వర్తన పద ఘట్టనలో చిట్లిన
అందమైన అవకాశాలను అందుకోలేక!!
నిద్రలేని సాంత్వనలో ఛిద్రమైన స్వప్నాలను
అతికించి తిలకించి పులకించి అలిసాను...........
వర్తమానం పైన బెంగ లేదు,ఆశ అనేది ఉంటేగా!!!!
గతం వల్ల బాధ లేదు,గుర్తుండాలిగా ముందు!!!
భయమంతా భవిష్యత్తు గురించే? ఎదురవుతుందా అసలు అని?!!!!
మరింకా చేసేదేముంది,వర్తమానం గతం అవుతుందని
భవిష్యత్తు ఇప్పుడే వస్తుందని, వేచి ఉండడం తప్ప????????

అనుభవాల ఆలాపన

జీవితం ఒక అనుభవాల మూట

ఎప్పటికప్పుడు దాన్ని కట్టిపడేస్తూ ఉంటే

గుట్టు చప్పుడు కాకుండా ఊంటుంది…॥

మూట ముడి విప్పావంటే…

ఆనుభవాలు సాంతం నిన్ను చుట్టుముట్టేస్తాయి...

నాన్నా..

నాన్నా అను పదమే.. నాదసుధారసమై
నడిపించును జీవితం
నవరస భరితం… నవరస భరితం

చిటివ్రేలు పట్టి లోకచిత్రాలే చూపించు
తప్పటడుగులే దిద్ది సత్పధాల నడిపించు
జిలిబిలి ఆటలలోనే జీవితాశయాలు నింపి
ఇంతింతై ఎదుగువేళ..ఎంతెంతో మురిసిపోవు.. నాన్నా ..

తనయుడె తన జీవమని.. తనకే సర్వస్వమని
కనులముందు తన రూపే.. కదలాడుట భాగ్యమని

తలమునకలు వేయునంత
తనకొకింత దూరమైన
తల్లడిల్లి తపియించే
తండ్రికి వేరెవరు సాటి .. నాన్నా ..

హితమై జీవితమై
మహిత మార్గదర్శకమై
ఉపదేశామృతమై
ఉజ్వల భవితవ్యమై

సఖుడై గురుడై జనకుడె
స్వాచార్యదేవుడై
సతము సుతుని నీడయై
చల్లని దీవెనలనిచ్చు.. నాన్నా..

పోలవరం పోరాటానికి రెండో నాయకుడు

పోలవరం పై పోరాటం అని
మీడియా ముందు
గతంలో ఓ సునామీ నాయకుడు శివాలెత్తి పోయాడు
జనం లోకి వెళ్లి చైతన్యం తేలేక చతికిల బడి

రాష్ట్రంలో ప్రభుత్వానికి
పోగాలం వస్తుంది అని అనిపించినపుడు
కేంద్రం నుండి పోలేరమ్మ పిలిస్తే
పొంగిపోతూ వెళ్లి
అధికార భాగస్వామ్యం కోసం బాసలు చేసుకొని
దానికి పోలవరం పై చర్చలు చేయడానికి వెళ్లానని ప్రతిసారీ చెబుతూ
ఆ సమస్య పై ఆ సునామీ వీరుడు వేలాడుతూ ఉండగానే

పోగేసిన జనం డబ్బుల మూటల పై
ముప్పిరిగొంటున్న సమస్యలతో సతమవుతూ
అరెస్టు ఎప్పుడు జరుగుతుందో అని అదిరిపడుతూ
మడమ తిప్పలేక ముందుకు వెళ్ళలేక
ముచ్చటగా మూడు దీక్షలు చేసి
నాన్న ఆరేళ్ళ జమానాలో అంటుకోని సమస్యను
ఈ రెండో నాయకుడు తోడుతున్నాడు
పీఠం కోసం అలిగిన ఈ పెంకి నాయకుడు
ఈ సమస్య ఎత్తుకొంటే సమస్యే మరుగున పడడం ఖాయం

బడాయి పోతున్న రాజ్యం బాగుపడేది కలే

ఓ సారి టికెట్టు నిరాకరించి
మరో సారి టికెట్టు ఇచ్చి ఎం పీ చేసిన పార్టీని
వారసత్వ కుర్చీ ఇవ్వలేదని
లక్ష్యం నెరవేరలేదని
దీక్షల మీద దీక్షలు కక్షతో చేస్తూ
కాంగ్రెస్స్ ను హస్తిన కే వెళ్లి కడిగేస్తూ
నా దయా దాక్షణ్యం మీ ప్రభుత్వం అనే
పుల్ల విరుపు మాటలకు విరుగుడుగా

ప్రత్యమ్నాయం అంటూ వచ్చిన
ప్రజారాజ్యం తో మంత్రాంగం నెరిపితే
ఆపద్బాంధవుడు మా నాయకుడే అని
రాజ్యం ప్రతినిధిలు ఉబ్బి తబ్బిబ్బు అవుతూ
కాంగ్రెస్స్ కు రాష్ట్రంలో ఇమేజి ఉన్న నాయకుని కొరతను
మా నాయకుని ప్రత్యామ్నాయం పూడుస్తుందని
పూనకం వచ్చినట్లు ఊగిపోతూ పొంగిపోతున్నారు
125 ఏళ్ల చరిత్ర కల కాంగ్రెస్స్ కౌగిలి
కొత్త బిక్షగాళ్ళకు ద్రుత రాష్ట్ర కౌగిలి అని తెలిసినట్టు లేదు
అంతెందుకు ఈయన ఇమేజ్ ఏంటో
ఎంతో అనుభవం ఉన్న ఆ పార్టీ అంచనావేయదా
కుటుంబ ఇమేజి తప్ప ఎవడి ఇమేజ్ ను భరించని పార్టీ అది
ప్రస్తుతానికి పావుగా వాడుకోబడుతుంటే
బడాయి పోతున్న రాజ్యం బాగుపడేది కలే.

అవినీతి పార్టీకి ఆసరాగా వచ్చిన అందరి వాని పార్టీ

ప్రజలందరూ కలిసి
అవినీతి మంత్రుల
పంచలూడ గొట్టమని
పవనుడు యువ రాజాగా చెప్పడం
అల్లుడని కూడా చూడకుండా
అత్తోల్ల ఊరిలో
అన్నయ్య పై నమ్మకం నభూతో నభవిష్యత్గా
ప్రజలు తప్పుగా అర్థం చేసుకోవడం
ఆదరించడం జరిగిపోయింది

అభిమానుల రక్తానికి సేవ అనే లేబులు వేసి
ప్రజలను కూడా పీల్చడానికి వస్తే
పిచ్చి వదిలించి పంపారు

కానీ అన్నయ్య
పాలక పక్షంతో
లోపాయకారిగా అంటకాగిన విధం
ఎన్నికలయ్యి ఏడాది కాక మునుపే బయటపడింది
అధికార యావ ప్రజలకందరికీ తెలిసి వచ్చింది
కానీ అంతిమంగా నష్టపోయింది ప్రజలే
అవినీతి పార్టీకి ఆసరాగా వచ్చిన
అందరి వాని పార్టీ అని
గ్రహించక మరో సారి పాతక పాలక పార్టీ
గ్రహణాన్ని పొడిగించుకొన్నారు

చేతి ఉండ సాక్షిగా

ప్రజలకు పసందుగా ప్రసాదం పెట్టి
కొడుకు కోసం కొల్లగొట్టడానికి
అధికారాన్ని దుర్వినియోగం చేస్తుంటే
ఆయన పాలనలోని పాపాలను
ఓ పత్రిక చేసే ప్రతి ఆరోపణకు
కన్న కొడుకినే సాక్షిగా పెట్టి
ఉచితానుచితాలు మరిచి
ఉండ తో ప్రత్యారోపణ చేయిస్తూ
మొదటి పేజిలో వల్లించిన సుభాషితాలు
కడుక్కున్న బురద
ప్రజల మది నుండి మాయం అవక ముందే
ఉండ తిరగబడి ఆ కొడిక్కే బురద జల్లుతోంది
తను తీసిన గోతిలో తనే పడ్డాడు అనే సామెత
‘చేతి’ ‘ఉండ’ ‘సాక్షిగా’ నిరూపితమయ్యింది.

నాకు నచ్చిన కొన్ని మంచి అమృతవాక్కు

మనం చదవడమే నేర్చుకున్నాం కాని ఆలోచించడానికి శిక్షణను పొందలేదు.
--సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణ
వంద ఉద్బోదల కన్నా ఒక అనుభవం గొప్పది
--వివేకానంద

ఒక వ్యక్తి సంతోషముగా వుంటే తప్ప ఇతరులకు సంతోషం కలిగించలేడు
--రమణ మహర్షి
మనం ముందుకే నడవాలి. ఎన్నో సార్లు, దారిలో నిరాశ ఆవహిస్తుంది. కాని చివరకు, దప్పికతో ఉన్న బాటసారి నీటిని కనుగొంటాడు. నిజానికి దప్పిక కంటే ముందే నీరు అక్కడ ఉంది.
-- ఓషో
ఇబ్బందులు కొత్త శక్తిని తెచ్చిపెడతాయి, మన ఆలోచనలకు పదునుపెడతాయి
--ఆల్బర్ట్ ఐన్‌స్టియిన్
అసలైన విప్లవం జరగవలసినది హృదయపు లోతులలో... మనిషిలో... రాజకీయ, ఆర్ధిక విప్లవాలు కానీ, సామాజిక సంస్కరణలు కానీ ఈ పరివర్తనను తేలేవు. నూతన ఆదర్శాలు, మతాత్మకమైన ఆశయాలు అవలంబించినా, కొత్త సిద్ధాంతాలతో, కొత్త పద్ధతులలో మనిషిని నిర్భందించినా ఇది జరగదు. తనని తాను పూర్తిగా అవగాహన చేసుకుంటూ హృదయంతో స్పందిస్తూ జీవించటంలోనే పరివర్తన సాధ్యమౌతుంది
--జిడ్డు కృష్ణమూర్తి
నూతిలోని కప్పలా ఉండకూడదు. మతోన్మాదులంతా అలాంటి వారే. వారు తమ మతమే గొప్పదనుకుంటారు. కానీ, తక్కిన మతాలలోని మంచిని చూడరు.
- రామకృష్ణ పరమహంస
నీదనుకోనేది ఇక్కడలేదు. అది గ్రహించేసరికి నీవిక్కడ వుండటం లేదు
--కాజ చైతన్య
ఎప్పుడూ ప్రార్ధించే పెదవుల కన్నా సహాయం చేసే చేతులే మిన్న
--మదర్ థెరిస్సా
నిన్ను నిన్నుగా వదిలేస్తే నువ్వు నీలోని శక్తులని గుర్తించగలుగుతావు
- ధీరూభాయి అంబానీ
బంగారాన్ని గాని, గంధాన్ని గాని ఏం చేసినా వాటి గుణం మారుదు. అదే విధంగా ఉత్తముడికి ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా అతని ఉత్తమ గుణం మారుదు.
--జవహర్ లాల్ నెహ్రూ
జీవితంలోని సగం బాధలు 'సరే' అని త్వరగాను.. 'వద్దు' అని అలస్యంగాను.. చెప్పటం వల్లనే కలుగుతాయి.
--ఆర్ట్ ఆఫ్ లివింగ్, శ్రీశ్రీ రవి శంకర్
ఈ లోకంలో ప్రతి మనిషీ పూర్ణానందాన్ని కోరుకుంటాడు. కాబట్టి అటువంటి ఆనందాన్ని కేవలం సత్కార్యం ద్వారానే మానవుడు పొందగలడు. ...
--స్వామి శివానంద సరస్వతి.
ఇసుమంత ఆచరణ ఇరవై వేల టన్నుల మాటలతో సమానము.
--వివేకానంద
తనను తాను విమర్శించుకోవడం వివేకం, ఇతరులను విమర్శించడం ఆవివేకం.
--మాతా అమృతానందమయి

సుఖం

ఆండాళ్ ,భర్త బతికున్నంత కాలం పట్టించుకొనలేదు .ఈ మధ్యనే పైకెళ్ళి పోయాడు శ్యామసుందరం. అప్పటి నుండీ ఆమెకు ,సుందరం లేని లోటు బాగా అనుభవం లోకి వచ్చింది.తను చేసిన తప్పులకు బాధ పడింది.ఎలాగైనా సుందరాన్ని క్షమించమని అడగాలనుకొంది. ఉగ్రానంద స్వామి వారి సహాయంతో సుందరం ఆత్మతో మాట్లాడ గలిగింది ,

" ఏవండీ, నేను ఆండాళ్ ని, మిమ్మల్ని బాగా బాధ పెట్టాను,క్షమించండి.నాతో ఒక్కసారి మాట్లాడండి"

" చెప్పు ఆండాళ్ళు , ఎలా ఉన్నావు ? "

"మీరు వెళ్ళిన తరువాత ఇక్కడ నాకు ఏమీ బాగా లేదు .మీరెలా ఉన్నారు ? "

"నేను బానే ఉన్నాను "

" ఇక్కడ ఉన్నప్పటి కంటే బాగున్నారా ? "

"నాకు ఇక్కడ చాలా బాగుంది "

" అంటే మీరు స్వర్గం లో ఉన్నారా ? "

" లేదు , నరకం అంధకూపం లో "

సిగ్గులేని బండ

రైతులు చస్తున్నారంటే
సన్నాసి వైరాగ్యాన్ని చూపించి
ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల సమస్యలపై
తక్షణమే స్పందించి
అధిక ధరలపై
49రూ. 99రూ. లకే
రక రకాల కూరగాయలు అని ప్రకటించి
ఆచరణలో చేతులెత్తేసి
రచ్చ బండ దగ్గర చర్చ చేద్దామని వచ్చే
వీళ్ళను చూసి
రచ్చ బండే సిగ్గు పడుతుందేమో

మనవాళ్ళకు దక్కాల్సిన అందలానికి మన అంధత్వమే అడ్డవుతోందా

అనగనగా ఒక ధీరుడు గురించి మన అంతర్జాల సమీక్షకులు చిన్నపిల్లలు చూసే సినిమా గా తేల్చేసారు.
కానీ నా దృష్టిలో అది ప్రతి ఒక్క తెలుగువాడు చూసి ఆనందించదగిన చిత్రంగా అనిపించింది.
ప్రతినాయకి గా మంచు లక్ష్మి నటన ప్రత్యేకం. దానికన్నా ప్రత్యేకమయినది దర్శకుని ప్రతిభ.
మొదటి నుండి చివరి వరకు కనులు ఆరగించే విందులో రెప్ప పాటు వల్లా ఏమన్నా తప్పిపోతామో అని సంకోచించే దృశ్య కావ్యం. అంతర్జాతీయ స్థాయి కి తగ్గకుండా డిస్నీ తో కలిసి మన దర్శకేంద్రుని కుమారుడు తీసాడు. సాంకేతికంగా మన తెలుగు సినీ స్థాయి ఒక మెట్టు ముందుకు పడింది. ఒక అరవోడు కాని ఇందులో అర్ధ స్థాయి కి చేరినా అరిచి గోల చేసే వారు. వారితో పాటు పొరిగింటి పులగూర పొగడ్త రాయుళ్ళు రెచ్చి పోయేవారు.
కానీ మనవాళ్ళకు దక్కాల్సిన అందలానికి మన అంధత్వమే అడ్డవుతోందా అనిపిస్తోంది.

ఇన్నాళ్ళకు భిన్నత్వంలో ఏకత్వం

ఉల్లి పాయలు అత్యవసర వస్తువు
పెట్రోలు సౌఖర్యార్ధం వాడే వస్తువు
బీరు విలాస వస్తువు
మూడు విభిన్న వస్తువుల ఏకత్వం ఎక్కడ ఉందంటే
దాని ధరల్లో ………..
ఏదైనా మన దేశంలో 65 రూపాయలే.

భిన్నత్వంలో ఏకత్వం కోసం
రాజకీయ నాయకుల కృషి ఫలించిన వేళ
జాతి యావత్తు పండుగ చేసుకొనే వేళ

ఇదే నిజమైతే ఇక ఎడతెగని ఓదార్పే

ఆశించి భంగపడితే
భరించలేను అని బాధపడడం కన్నా
పక్కింటోడికి కూడా
కరెంటు పోతే కలిగే ఆనందంలా
మనకన్నా ఓ మెట్టు కింద ఉన్న వారితో పోల్చుకొని
స్వాంతన పొందుతుంటాం

అలా జనం డబ్బు
రాజ మార్గంలో కొట్టేసే
వారసత్వపు కుర్చీ దూరమయితే
ఆ బాధకు అంతుండదు
అది అనుభవించే వారికే తెలుస్తుంది

అందుకే స్వాంతనకోసం సచ్చినింట
మళ్ళీ కన్నీళ్లు తెప్పించి
సచ్చినోళ్ళు మన అయ్యలా సంపాదించి ఇవ్వక
పోయారు అని దగ్గరనుండి పోల్చుకొని
స్వాంతన పొందడానికే
మళ్ళీ మళ్ళీ ఓదార్పు చెయ్యాలనిపిస్తోందేమో
ఇదే నిజమైతే ఇక ఎడతెగని ఓదార్పే.

అణుమోహన్ జీ గురువును గుర్తుకు తెచ్చుకో

పంతం పట్టి నెగ్గించుకొన్న పని
అణు బిల్లు తప్ప
తతిమా విషయాలలో
దేశం యావత్తూ
నీ వ్యక్తిత్వాన్నే శంకించే
పరిస్థితుల్లోకి నెట్టబడుతోంటే కూడా
ఆ పదవి పట్టుకొని
125 ఏళ్ల కాంగ్రెస్స్ ను కాపాడుతున్నావు
ఎందుకు?
నీ గురుగు నరసింహుని పేరును
ఏ మురికి వచ్చినా వదిలించుకోడానికి వాడుతూ
ప్రపంచీకరణ ఫలాల గురించి చెప్పేప్పుడు ప్రక్కన బెడుతున్నారు
అది తెలిసి కూడా
ఏమన్నా ఎందుకోసం పడుతున్నావు
ఎన్నాళ్ళు పడతావు?
నువ్వు ఏమి చేసినా
అధినేత్రి భట్రాజులు ఆమె కొడుకు భజన చేస్తుంటే కూడా
ఎందుకు సహిస్తున్నావు?

మహా ప్రస్థానం- శ్రీ శ్రీ

మరో ప్రపంచం,
మరో ప్రపంచం,
మరో ప్రపంచం పిలిచింది!
పదండి ముందుకు,
పదండి త్రోసుకు!
పోదాం, పోదాం పైపైకి!

కదం త్రొక్కుతూ,
పదం పాడుతూ,
హ్రుదంత రాళం గర్జిస్తూ-
పదండి పోదాం,
వినబడలేదా
మరో ప్రపంచం జలపాతం?

దారి పొడుగునా గుండె నెత్తురులు
తర్పణ చేస్తూ పదండి ముందుకు!
బాటలు నడిచీ,
పేటలు కడచీ,
కోట లన్నిటిని దాటండి!
నదీ నదాలు,
అడవులు, కొండలు,
ఎడారులా మన కడ్డంకి?
పదండి ముందుకు!
పదండి త్రోసుకు!
పోదాం, పోదాం, పైపైకి!

ఎముకుల కుళ్ళిన,
వయస్సు మళ్ళిన
సోమరులారా! చావండి!
నెత్తురు మండే,
శక్తులు నిండే
సైనికులారా! రారండి!
"హరోం! హరోం హర!
హర! హర! హర! హర!
హరోం హరా!" అని కదలండి!

మరో ప్రపంచం,
మహా ప్రపంచం
దరిత్రినిండా నిండింది!
పదండి ముందుకు!
పదండి త్రోసుకు!
ప్రభంజనంవలె హోరెత్తండీ!
భావ వేగమున ప్రసరించండీ!
వర్షుకాభ్రముల ప్రళయఘోషవలె
పెళ పెళ పెళ పెళ విరుచుకు పడండి!
పదండి,
పదండి,
పదండి ముందుకు!
కనబడ లేదా మరో ప్రపంచపు
కణకణ మండే త్రేతాగ్ని?

ఎగిరి, ఎగిరి, ఎగిరి పడుతున్నవి
ఎనభై లక్షల మేరుపులు!
తిరిగి, తిరిగి, తిరిగి సముద్రాల్
జలప్రళయ నాట్యం చేస్తున్నవి!
సల సల క్రాగే చమురా? కాదిది,
ఉష్ణరక్త కాసారం!
శివసముద్రమూ,
నయాగరావలె,
ఉరకండీ! ఉరకండీ ముందుకు!
పదండీ ముందుకు!
పదండీ త్రోసుకు!
మరో ప్రపంచపు కంచు నగారా
విరామ మెరుగక మ్రోగింది!

త్రాచులవలెనూ,
రేచులవలెనూ,
ధనంజయునిలా సాగండి!
కనబడ లేదా మరో ప్రపంచపు
అగ్ని కిరీటపు ధగధగలు,
ఎర్రబావుటా నిగనిగలు,
హోమజ్వాలల భుగ భుగలు ?

శ్రీ శ్రీ - ఏప్రిల్ 12, 1994
శ్రీ శ్రీ 'మహా ప్రస్తానం' నుంచి సంగ్రహితం

కవితా! ఓ కవితా! - 'మహా ప్రస్థానం'

కవితా! ఓ కవితా!
నా యువకాశల నవపేశల సుమగీతావరణంలో
నిను నే నొక సుముహూర్తంలో,
అతి సుందర సుస్యందనమందున
దూరంగా వినువీధుల్లో విహరించే
అందని అందానివిగా
భావించిన రోజులలో,
నీకై బ్రతుకే ఒక తపమై
వెదుకాడే నిమిషాలందు నిషాలందున,
ఎటు నే చూచిన చటులాలంకారపు
మటుమాయల నటనలలో
నీ రూపం కనరానందున,
నా గుహలో, కుటిలో, చీకటిలో
ఒక్కడనై స్రుక్కిన రోజులు లేవా?

నీ ప్రాబల్యంలో,
చిరదీక్షా శిక్షా తపస్సమీక్షణలో,
నిశ్చల సమాధిలో,
స్వర్గద్వారపు తోరణమై వ్రేలిన నా
మస్తిక్షంలో
ఏయే ఘోషలు, భాషలు, ద్~రుశ్యాల్ తోచాయో ?
నే నేయే చిత్ర విచిత్ర శ్యమంత
రోచిర్ని వహం చూశానో!
నా గీతం ఏయే శక్తులలో
ప్రాణస్పందన పొందిందో ?
నీకై నే నేరిన వేయే ధ్వనులలో,
ఏయే మూలల వెదికిన ప్రోవుల
ప్రోవుల రణన్ని నాదాలో!
నడిరే యాకస మావర్తించిన,
మేఘా లావర్షించిన,
ప్రచండ ఝుంఝూ ప్రభంజనం
గజగజ లాడించిన
నడి సంద్రపు కెరటాల్లో, మ్రోగిన
శంఖారావం, ఢంకాధ్వానం;

ఆ రాత్రే,
కారడవులలో లయాతీతమై
విరుతించిన నానాజంతుధ్వనులలో?
నక్షత్రాంతర్నిబడ నిఖలగానం,
భూకంపాలు, ప్రభుత్వ పతనాలు,
విప్లవం, యుధ్ద్ధం,
అన్నీ, నీ చైతన్యం!
నీ విశ్వరూప సాక్షాత్కారం

మరి నిన్ను స్మరిస్తే
నా కగుపించే ద్రుశ్యాలా?
వినిపించే భాష్యాలా ?
అగ్ని సరస్సున వికసించిన వజ్రం!
ఎగిరే లోహశ్యేనం!
ఫిరంగిలో జ్వరం ద్వనించే మ్రుదంగ నాదం

ఇంకా నే నేం విన్నానా?
నడిరే నిద్దురలో
అపుడే ప్రసవించిన శిశువు నెడద నిడుకొని
రుచిర స్వప్నాలను కాంచే
జవరాలి మనఃప్రపంచపు టావర్తాలు!

శిశువు చిత్ర నిద్రలో
ప్రాచీన స్మ్రుతు లూచే చప్పుడు!
వైద్యశాలలో,
శస్త్రకారుని మహేంద్రజాలంలో,
చావు బ్రదుకుల సంధ్యాకాలంలో
కన్నులుమూసిన రోగార్తుని
రక్తనాళ సంస్పందన!
కాలువ నీళులలో జారిపడి
కదలగ నైనా చాలని
త్రాగుబోతు వ్యక్తావ్యక్తాలాపన!
ప్రేలాపన!

కడుపు దహించుకుపోయే
పడుపుకత్తె రాక్షసరతిలో
అర్ధ నిమీలత నేత్రాల
భయంకర భాధల పాటల పల్లవి!
ఉరితీయబడ్డ శిరస్సు చెప్పిన రహస్యం!
ఉన్మాది మనస్సినీవాలిలో
ఝాకంకేకా, భేకంబాకా!
సమ్మెకట్టిన కూలీల,
సమ్మెకట్టిన కూలీల భార్యల, బిడ్డల
ఆకటి చీకటి చిచ్చుల

హాహాకారం! ఆర్తారావం!
ఒక లక్ష నక్షత్రాల మాటలు,
ఒక కోటి జలపాతాల పాటలు,
శతకోటి సముద్రతరంగాల మ్రోతలు!
విన్నానమ్మా! విన్నా, నెన్నో విన్నాను.
నా విన్నని కన్నని విన్నవించగా
మాటలకై వెదుకాడగపోతే
అవి,
పుంఖానుపుంఖంగా
శ్మశానాలవంటి నిఘంటువుల దాటి,
వ్యాకరణాల సంకెళ్ళు విడిచి,
చంధస్సుల సర్వపరిష్వంగం వదలి----
వడిగా, వడివడిగా
వెలువడినై, పరుగుడినై, నా యెదనడుగిడినై!
ఆ చెలరేగిన కలగాపులగపు
విలయావర్తపు
బలవత్ ఝరవత్ పరివర్తనలో,
నే నేయే వీధులలో
చంక్రమణం చేశానో,
నా స్~రుష్టించిన గానంలో
ప్రక్షుళిత మామక పాపపరంపర
లానంద వశంవద హ్~రుదయుని జేస్తే-

నీకై మేలుకొనిన
సకలేంద్రియములతో
ఏది రచిస్తున్నానో, చూస్తున్నానో,
ఊపిరి తీస్తున్నానో
నిర్వికల్ప సమాధిలో
నా ప్రాణం నిర్వాణం పొందిందో,
అటు నను మంత్రించిన,
సమ్ముగ్ధంగావించిన ఆ గాంధర్వానికి,
తారానివహపు ప్రేమసమాగమంలో
జన్మించిన సంగీతానికి...
నా నాడుల తీగలపై సాగిన
నాద బ్రహ్మ్మపు పరిచుంబనలో,
ప్రాణావసానవేళాజనితం,
నానాగాననూనస్వానావళితం,
బ్రతుకును ప్రచండభేరుండ గరు
త్పరిరంభంలో పట్టిన గానం,
సుఖదుఃఖాదిక ద్వంద్వాతీతం.
అమోఘ, మఘాధ, మచింత్య, మమేయం,
ఏకాంతం, ఏకైకం,
క్షణికమై శాశ్వతమైన దివ్యానుభవం,
బ్రహ్మానుభవం కలిగించిన,
నను కరిగించిన కవనఘ్రుణీ!
రమణీ!
కవితా! ఓ కవితా!

నా జనని గర్భంలో,
ఆకారం లేకుండా నిద్రిస్తూన్న,
నా అహంకారానికి
ఆకలి గొల్పించిన నాడో!
నా బహిరంత రింద్రియాలలో
ప్రాణం ప్రసరించగ, నే నీ భూలోకంలో పడి
సుఖదుఃఖా లేవేవో
వస్తూంటే తలదాలిచి
ప్రపంచ పరిణాహంలో
ప్రయాణికుడనై,
పరివ్రాజకుడినై,
విహ్వలంగా వర్తించేవేళ
అభయహస్త ముద్రతో ననుదరిసిన
నన్ను పునీతుని కావించిన కవితా!
లలిత లలిత కరుణామహితా
అనుపమితా!
అపరిమితా!
కవితా! ఓ కవితా
నేడో నా ఊహంచల
సాహసికాంసం కప్పిన నా
నిట్టూర్పులు వినిపిస్తాయా?
నే నేదో విరచిస్తానని,
నా రచనలలో లోకం ప్రతిఫలించి,
నా తపస్సు ఫలించి,
నా గీతం గుండెలలో ఘార్ణిల్లగ
నా జాతి జనులు పాడుకొనే
మంత్రంగా మ్రోగించాలని
నా ఆకాశాలను
లోకానికి చేరువగా,
నా ఆదర్శాలను
సోదరులంతా పంచుకునే
వెలుగుల రవ్వల జడిగా,
అందీ అందకపోయే
నీ చేలాంచముల విసరుల
కొసగాలులతో నిర్మించిన
నా నుడి నీ గుడిగా,
నా గీతం నైవేద్యంగా, హ్~రుద్యంగా,
అర్పిస్తానో
నా విసరిన రస విన్~రుమర
కుసుమ పరాగం!
ఓహో! ఓ రసధుని! మణిఖని! జననీ! ఓ కవితా!
కవితా! ఓ కవితా! ఓ కవితా!

-శ్రీ శ్రీ,1937

శ్రీ శ్రీ 'మహా ప్రస్తానం' నుంచి సంగ్రహితం

నాకు పదవే ముఖ్యం

48 గంటల తరువాత దీక్ష చేస్తే
శరీరంలో ఏ అవయమూ తిప్పలేము
అందుకోసం దీక్ష ఎందుకు దండగ
మడమ తిప్పేది లేదు అనే పదాన్ని
పద్దతిగా అర్థం చేసుకొంటే సరి

ఎన్ని రోజులు బతికామని కాదు
ఎలా బతికామన్నది ముఖ్యం
అందుకోసమే ముఖ్యమంత్రి సీటును
బతికి సాధించాలి
దీక్షలు పొగిడించి టపా కట్టి కాదు.

డబ్బెవడికి చేదు అన్నదే
నా ఆశయానికి ఆయువు పట్టు
అది మా నాన్న జమానా నుండి
ఒడిసిపట్టినాను కాబట్టే
ఈ రోజు పెట్టుబడి పెట్టగలుగుతున్నా
నా కోసం జనాలను రప్పించగలుగుతున్నా
జన నాయకులచే
నాకు దక్కని కుర్చీ నాయకుణ్ణి
నిద్రలేకుండా చేయగలుగుతున్నా
అర్థం చేసుకొంటే మంచిది
ఆలస్యం చేసే కొద్దీ నా అసహనం పెరుగుతుంది
ఆ తదుపరి అధిష్టానం కూడా ఆపలేందు.

నిజంగా రైతులకోసం ఎవరు పోరాడినా మద్దతివ్వాలి
కానీ ఆ పోరాటంలో ఎవడు కుర్చీకి దగ్గర అయినా నేను సహించ
ఆ పోరాటాన్ని పొట్టనింపు కొంటూ చేస్తున్నారని ప్రాపగాండా చేస్తా
దీనితో రైతు సమస్యలు పలుచనైనా పరవాలేదు
నాకు పదవే ముఖ్యం.

నాది 2 రోజుల దీక్షే – 2

లక్ష మందితో చేపట్టే నా దీక్ష లక్ష్యం
ఒక ధపా పార్టీ అధికారం లోకి వస్తే
ఒక ఏడాది సరిపోయే రాష్ట్ర బడ్జెట్ సంపద
నా కుటుంబ పరం అవ్వాలి
నా చెయ్యి నొప్పెట్టే వరకు చెయ్యి ఊపుకోనివ్వాలి
ట్రాఫిక్ జాం అయ్యి నిదానంగా మా నాన్న విగ్రహాలు
చూస్తూ వెళ్ళేన్ని విగ్రహాలు పెట్టనివ్వాలి
మా మావయ్యకు మిక్సేసెంత ఎరువు కేటాయించాలి
మతపరంగా వచ్చే డబ్బులు మా బావకే రావాలి
ప్రస్తుతానికి ఈ 48 గంటలకు ఇవే
ఇవీ కాదని మొండికేస్తే
పవరును దూరం చేస్తా
నా మీడియాతో పరువు తీసేస్తా
నాకు సిగ్గు పడే అలావాటు లేకున్నా సిగ్గు పడి
నేను సిగ్గుపడుతున్నానని ప్రజలకు చెబుతా
ప్రక్క రాష్ట్రం లో నా కోట ఉన్నా
ఈ రాష్ట్రం లో ఉన్నందుకు బాధపడుతున్నా అని చెబుతా

అయ్య హయాంలో

అయ్య హయాంలో
హలంతో దున్నేవాడు
ఆత్మ హత్యలు చేసుకొంటుంటే
లక్ష కోట్ల దీక్షలో ఉన్నందువల్ల
లక్ష దీక్ష కు నదీ తీరాన గుడారం వేయలేదు

హస్తిన వారి అభయ హస్తపు హవాతో
జల యజ్ఞపు ధనాన్ని జలగలా పీల్చే దీక్ష లో ఉన్నందువల్ల
హస్తినలో జల దీక్ష చెయ్యాలనిపించలేదు

నాన్న హయాములో పెట్రోలు ధరలు పెంచినప్పుడు
ప్రజా ధనం కోసం పెట్రేగిపోయ్యే దీక్షలో ఉన్నందువల్ల
విశాఖ తీరాన జన దీక్ష చెయ్యాలనిపించలేదు

జనం డబ్బు సాక్షిగా
హస్తిన జేజమ్మ భయపడి
రాష్ట్రంలో కుర్చీ పై కూర్చో పెట్టే వరకు
లేదంటే జనం అయ్యకు ఏమారినట్టు ఏమారే వరకు
అదీ కాదంటే కాంగ్రెస్ కు కుర్చీ దూరమయ్యే వరకు
ఇక ఒకటే దీక్షలు

మొండి చేయి

ఆత్మ హత్యలు చేసుకొనే రైతుల శవాలపై చల్లడానికి
అత్తరును కూడా అధిష్టానాన్ని అడగలేరు
రైల్వే కేటాయింపులు గురించి
కేంద్రాన్ని అడుగుతారనే ఆశలేదు
ప్రాజెక్టులకు జాతీయ హోదా తెచ్చేంత హోదా లేదు
విపత్తులు వస్తే నిధుల గురించి వీరు చెబితే
వినే నాధుడు కూడా ఉండడని తెలుసు
సాటి ప్రజా ప్రతినిధులని కూడా చూడకుండా
సన్నాసులు దద్దమ్మలు అని అంటుంటే కూడా
ఉలుకూ పలుకు ఉండదు
అటువంటి వారు ఓ రెండు వారాలుగా
ఒకోడి ఇంట్లో ఒకో రోజు పకోడీ సమావేశం పెట్టుకొని
ఆవేశాల హడావిడి చేసి
అమ్మ దయ తలచితే
మేము చెయ్యి చాపి అందుకొంటామని
నోరు కూడా జారారు
ఇప్పుడు తీరా కేంద్ర మంత్రి వర్గ కేటాయింపుల్లో
బోర్లా పడి ‘మొండి చేయి’ చూసారు.

మన మనసులలో కొలువైన మహానటుడు యన్టీఆర్ 15వ వర్ధంతి

పురాణ పురుషుడంటే తెలుగువారికి వెంటనే గుర్తొచ్చే పేరు ఎన్టీఆర్. తెలుగు చిత్రసీమలో మకుటం లేని మహరాజుగా వెలుగొందిన ఎన్టీఆర్‌ అటు తర్వాత రాజకీయాల్లోనూ తనదైన ముద్రవేశారు. కిలో రెండు రూపాయల బియ్యం, జనతా వస్ర్తాల పంపిణీ, మద్యపాన నిషేధం వంటి అంశాలతో ప్రజలకు మరింత చేరువయ్యారు. ఆ మహానటుని పదిహేనో వర్ధంతి ఇవాళ.

సింహం లాంటి నడక, మాటల్లో గాంభీర్యం, నవ్వులోనూ రాజసం కురిపించడం ఒక్క ఎన్టీరామారావుకే సొంతం. విశ్వవిఖ్యాత నటసార్వబౌముడిగా ఖ్యాతి గడించించిన ఆయన రాజకీయాల్లోనూ తనకు తానే సాటి అని నిరూపించుకున్నారు. కృష్ణా జిల్లా పామర్రు మండలం నిమ్మకూరు గ్రామంలో లక్ష్మయ్య చౌదరీ, వెంకటరామమ్మ దంపతులకు 1923, మే 28న నందమూరి తారక రామారావు జన్మించారు

చదువు పూర్తయ్యాక మద్రాస్‌ సర్వీస్‌ కమిషన్‌ పరీక్ష రాసి సబ్‌-రిజిస్ట్రార్‌గా ఉద్యోగం సాధించాడు. అయితే సినిమాల్లో నటించాలనే కోరిక ఆ ఉద్యోగంలో ఎక్కువ కాలం నిలువనీయలేదు. మన దేశంతో చిత్ర పరిశ్రమలో అడుగుపెట్టిన ఎన్టీఆర్‌ పాతాళబైరవితో హీరోగా స్థిరపడ్డారు.

అనంతరం పలు సాంఘిక, జానపద, పౌరాణిక చిత్రాల్లో నటించి దశాబ్దాలపాటు టాప్‌ హీరోగా వెలిగారు. తన సినీ కెరీర్‌లో వందలాది చిత్రాల్లో నటించినా... ప్రజలకు దగ్గర చేసింది మాత్రం పౌరాణిక పాత్రలే.. శ్రీరాముడు, శ్రీకృష్ణుడు పురాణ పురుషులను ప్రజలు ఆయనలో చూసుకున్నారంటేనే ఎన్టీఆర్‌ ఆ పాత్రలకు ఎంతగా ఒదిగిపోయారో అర్థమవుతుంది. ఇక ఎన్టీ రామారావు రాజకీయ జీవితం గురించి చెప్పాలంటే.

అదో చరిత్ర. 1982లో తెలుగుదేశం పార్టీని కేవలం తొమ్మిది నెలల్లోనే అధికారం చేపట్టి చరిత్ర సృష్టించారు. ప్రభుత్వ పాలనలో విప్లవాత్మక మార్పులు తెచ్చారు. రాష్ట్రానికే పరిమితంగాక అటు దేశ రాజకీయాల్లోనూ ఆయన తనదైన ముద్రవేశారు. నేషనల్‌ ఫ్రంట్‌ కన్వీనర్‌గా వ్యవహరించారు.

తన 73 యేట 1996 జనవరి 18న ఎన్టీఆర్‌ ఈ లోకాన్ని వీడిపోయారు. తెలుగువారి ఆత్మగౌరవం కోసం తుది శ్వాస విడిచేవరకు పనిచేసిన మహామనిషి ఎన్టీఆర్‌కు తెలుగుజాతి ఘననివాళులు అర్పిస్తోంది

శ్రీ శ్రీ

కుక్క పిల్లా.... సబ్బు బిళ్ళా.... అగ్గి పుల్లా....
కదేది కవితకు అనర్హం

అన్నీ నీవైపే చుస్తుంటాయ్....
తమలోతు కనుక్కొమంటాయ్....

హీనంగా చూడకు దేన్ని....
కవితామయమేనొయ్ అన్నీ....

కళ్ళుంటె చూసి....
వాక్కుంటే రాసి....
ప్రపంచం ఒక పద్మవ్యుహం....
కవిత్వం ఒక తీరని దాహం....

ధనార్జన

ధనం కోసం
దర్జా కోసం
కన్న వారిని విడిచి
తన వారిని విడిచి
ఆకలి దప్పికలు మరచి
కూటి కోసం కోటి విద్యలన్న
సూత్రం మరచి
ఎవరి కోసం ? ఎవరి కోసం?
ఎందు కోసం? ఎందు కోసం?
ఈ విచిత్ర పోరాటం
అని
అంతరాత్మ ప్రశ్నిస్తూ ఉంటే
కాసు కోసం , పచ్చనోటు వాసన కోసం

అంటూ ఆత్మ పరుగు తీసింది
అంతరాత్మ నివ్వెర పోయింది............

డబ్బు.....

ఆత్మ ఉండడానికి మనిషిని కాను
నేను శాశించే నిర్జీవాన్ని....
నిన్ను నడిపించే యంత్రాన్ని
ఏ అధికారానికి నేను తల వంచను
సృష్టి కర్తతో సలాం కొట్టించుకునే నవాబును
మనిషి సృష్టించిన మత్తును నేను
నేను లేని చోటు లేదు
నన్ను తలచని నాధుడు లేడు
అన్నింటిలో నేనే
ఆకలిలో నేనే
చీకటిలో నేనే -- వెలుతురులో నేనే
మనసులొ నేనే -- మాటలలొ నేనే
నీలోనూ నేనే-
నాలోనూ నేనే
నాలో ఈ జగమంతా ఉంది.....
ఉండి తీరుతుంది ---
నా పేరే ధనం....

నా పేరే డబ్బు.......

ఒక ప్రేమికుడి ప్రేమ

నీకు తెలుసా!!!
రాత్రి ప్రపంచం కౌగిలిలో నిద్రిస్తుంటే
హఠ్టాత్తుగా గుర్తుకొస్తావు మెళకువ వస్తుంది....
నా పిచ్చి కానీ నిను విడిచి నా మది ఏనాడు విశ్రమించిందనీ
ప్రేమ ప్రేమిస్తుందే తప్ప ద్వేషించదు
జీవితానికి జీవం పొసేది ప్రేమ
ఉక్కులాంటి హ్రుదయాన్ని కదిలించేది ప్రేమ
చిలిపి కళ్ళ కదలిక ప్రేమ
చెప్పలేని నా మనస్సే ఒక మూగ ప్రేమ
నీ అందమైన నవ్వులతో నా జీవితం ప్రతి రోజూ ప్రారంభం అవ్వాలని కోరుతూ....
ఒక ప్రేమికుడు.....

గతచిత్రం

కొన్ని గుర్తుకురావు
కొన్ని మరపుకు రావు
గతాన్ని చీకటి వెలుగుల జల్లెడతో జల్లించి
మనసొక మాయాజలం కల్పిస్తుంది।
నిరుడు రాలిన ఆకులమీద ఏ చిత్రాలు గీసుకున్నదీ ఏ చెట్టు గుర్తుంచుకోదు।
పోయిన పున్నమిరాత్రి ఎగసిన అలల్లోఏయే కోర్కెలు దాచుకున్నదీసముద్రం గుర్తుంచుకోదు।
కాని, మనిషిని మాత్రం ఒక జ్ఞాపకంతుదకంటా వెంటాడుతుంది।
పొరలు పొరలుగా రాల్చిన గత రూపాల్ని అరల్లో దాచిమరల మరల కళ్ళెదుట చూపెడుతుంది।
కలిసి కనుమరుగైన మనుషులు,అంది చేజారిన అవకాశాలు,అపరిపక్వతతో, అమాయకతతోపొంది,
పోగొట్టుకొన్న విలువైన అనుభవాలుకిక్కిరిసిన పలు శకలాలుగా తోచి గతం మనసును ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తుంది।
ఏమీ తెలియని భవిష్యత్తులోనే కాదు,అంతా ముగిసిన గతం లో కూడావింతైన మార్మికత యేదో నిండిఉంటుంది.

రాయాలని ఉంది!

నందన వనం లో ఎగిరే
రంగురంగుల సీతాకోకచిలుకలా నైతేనేం
కీకారణ్యం లో వేగంగా ఉరికే చిరుత పులిలా నైతేనేం
మనిషి మనస్సులో సదా పరుగులెత్తేకోరికల గురించి రాయాలని ఉంది॥
హేమంతం లో గాలిని నింపే పొగమంచులా నైతేనేం
గడ్డి రేకుల మీద నిలిచిన హిమ బిందువులా నైతేనేం
మనిషి మనసున నిండిన ఆర్ద్రత గురించి రాయాలని ఉంది॥
రాయాలని ఉంది.......
మనిషి ఆశలనూ, భావాలనూ,
చెరిగి పోని జీవిత సత్యాలనూ
నింపుకున్న ఒక శాశ్వతమైన కవిత రాయాలని ఉంది॥

నీ స్నేహం

కమ్మని కావ్యం నీ స్నేహం,
చెరిగిపోని నీ దరహాసం నా ఙ్నాపకం,
నా వేకువ ఉషస్సులో నీ ఉషొదయం,
హ్రుదయం లో శిలగా నిలిచి పోయే మధురక్షణం నీ స్నేహం,
నా కళ్ళలో ఆశ నీ స్నేహం,
నే పలికిన తొలి కవితా రూపం నీ స్నేహం......

మళ్ళిరాని అవకాశం

కోల్పోవద్దు మరో అవకాశం
రాకపోవచ్చు తిరిగి నీ కోసం॥
మనసు విప్పి మాట్లాడడానికి,
ఒక మంచి మాటను చెప్పడానికీ,
ప్రేమిస్తున్నానని తెలుపుతూ,
ఒక సందేశం పంపించడానికీ॥ …। కోల్పోవద్దు మరో అవకాశం …।
ఎంతో దూరాన వున్న,
అమ్మానాన్నల కోసం,
వారం, వారం ఫోనులో,
వార్తలు తెలిపే లేఖలో॥ …। కోల్పోవద్దు మరో అవకాశం …।
అందరికీ రానిది ఆ,
అవకాశం వచ్చిందా
అదే ఒక అదృష్టం,
కర్తవ్యం నెరవేర్చే,
స్థితిలో నువ్వుంటే,
నీకు దేవుడు ఇచ్చిన పుణ్యం॥ …। కోల్పోవద్దు మరో అవకాశం …।
మనసారా స్పందిస్తూ,
మమతలనే అందిస్తూ,
ఓ “థేంక్‌ యూ”, ఒక “సారీ”,
“ఐ లవ్‌ యూ” చెప్పేందుకు॥ …। కోల్పోవద్దు మరో అవకాశం
వచ్చిన దానిని వదిలీ,
ఎదురుచూడకు మరో సారి,
అతి విలువైన క్షణాల మధ్య,
ఉండొచ్చు కొన్ని జీవిత కాలాల వ్యవధి॥ …। కోల్పోవద్దు మరో అవకాశం …।
ఆలసించబోకుమసలు,
ఆచరణను మరచీ,
కలగా కరిగే బ్రతుకున,
కావచ్చునిదే (నీ) ఆఖరి మజిలీ॥ …। కోల్పోవద్దు మరో అవకాశం …।

కనిపించడం లేదు

నా మనసు కనిపించడం లేదు
నువ్వేమైన పట్టుకేల్లవా?
మమకారంతో రాసుకున్న నా కవితలున్నాయి..
కొమ్మ కొమ్మ కు రాసుకున్న జ్ఞాపకాలున్నాయి
సముద్రపు అలలూ చేసే సవ్వడులు ఇంకా నాకు గుర్తున్నాయి
ఆ భావాత్మక క్షణాలు ఇంకా జ్ఞాపకమే
రంగుల మధ్య రూపు దిద్దుకున్న నా జీవితం జ్ఞాపకమే
మనసు పడికొనుక్కున్న శ్రీశ్రీ రచనలు ఇంకా నాకు గుర్తున్నాయి
విప్లవాలు రగిల్చి ఉద్యమాలు తెచ్చిన పుస్తకాలున్నాయి
పుస్తకాల కోసం పడ్డ ఆ క్షణాలు ఇంకా జ్ఞాపకమే
ఇల్లంతా పరచుకున్న కవిత్వముంది
కవిత్వం మధ్య కదలాడే నా జీవితం ఉంది...
ఆశ్రద్దగా పడేసుకున్న నా గెలుపు భావ చిత్రాలున్నాయి...
అస్తమించే సూర్యుడితో పాటు , ఎరుపెక్కే సాయం కాలం మధ్య
చెప్పుకున్న ఎన్నో కథలు గుర్తున్నాయి .....
అన్ని అలాగే ఉన్నాయి...కాని
నా మనసు మాత్రం లేదు...
మిత్రమా , నీమీదే అనుమానం గా ఉంది...
ఈ మధ్య నువ్వోచావు కదా..
నా మనసేమైనా పట్టుకేల్లవా ???

నా పేరు స్నేహం!!

పరుగెత్తే లాంటి కాలంతో నువ్వూ పోటీ పడుతూ
ఒక కొత్త ఆలోచనతో ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి చూసినపుడు
నువ్వు మర్చిపోయిన ఓ చిన్ని జ్ఞాపకాన్ని భద్రంగా
దాచి ఉంచుకుని నీకందించడానికి నీ వెనుకే నేనుంటాను..
నిలకడ లేని కాలం నీ మనసుకి చేసే గాయాల
బాధ నీ కళ్ళలో కనిపించినపుడు ఆ
బాధను పంచుకొనే నీ బాధకు ఓదార్పు నేనవుతాను !!!
నిన్ను నువ్వు వెతుక్కొనే ప్రయత్నంలో
నేలోనికి నువ్వు నడిచి వెళ్లి పోయి ...
దారి మసకబారినపుడు ఆసరాగా చేయందించి నిన్ను
ముదుకు నడిపించడానికి నీతో నేనుంటాను....
నీ జీవితంలో ప్రతి విజయానికి
నీ వాళ్ళంతా గర్వించి నప్పుడు కాస్తంత విచ్చుకొనే నీ
పెదవుల నుండి రాలిపడే పూవులోని తావి నేనవుతాను....

నా పేరే స్నేహం!!

ప్రయాణం

ఈ ప్రయాణం నేను కోరుకున్నదే నేమో
ఈ విమానం నేను ఎక్కాలనుకున్నదే కాబోలు
ఈ సహప్రయానికులు మాత్రం నేను తెచ్చుకున్న వారు కారు
ఇది వేల్లెచోటు నేను అడిగిందే అనుకుంటాను...
ఇది కదిలే దారి నాకు నచ్చేదేనని ఆశిస్తాను
ఇది బయల్దేరిన స్థలం మాత్రం నేను మెచ్చినది కాదు
ఇక్కడంతా చీకటి
ఇక్కడంతా ఇరుకు
ఇక్కడ చిన్న కునుకుకు కూడా అవకాశం లేదు
ఇక్కడంతా హడావుడి...
ఇక్కడంతా కదలిక తెలియని వేగం
ఇక్కడ మనసు విప్పి మాట్లాడడానికి ఎవరు లేరు
నాకు నేను ఉహలోకాన్ని అల్లుకుంటాను
నాకు నేను బెత్తెడు జాగా చెక్కుకుంటాను
నాకు నేను దగ్గర కావడానికి ప్రయత్నిస్తాను...

నిద్ర

రోజంతా అవిశ్రాంతంగా ఆలోచనల
జలతారు పోగుల్ని నేసి నేసి
అలసిన స్పృహ వెచ్చని చీకటి గుహలలో
ముడుచుకుని పడుకుంటుంది......

నిద్ర కనురెప్పల గవాక్షాలను
తాకే ముందు ఏదో గమ్మత్తైన భావన
బరువైన తామర పూవుల స్పర్శ
ముంగురుల చివర్లను కదిలించినట్లు
నీలాంబరి ఆనంద మందారాలు పూయించినట్లు
సన్నగా పాడే సెలయేటి ప్రవాహంలో
జలకన్యలా నేను సుతారంగా జారిపోతాను
నా దారిలో ఎన్నో సౌగంధికా పుష్పాలు
అనుభవాల పరిమళాలు వీచే సన్నజాజి పూగుత్తులు
రంగు రంగుల స్వప్నాల రెక్కలను
విప్పుతూ ఎగిరే సీతాకోకచిలుకలు....

అందమైన ఆలాపనలా సుళ్ళు తిరుగుతూ
కలల అలల మీద తేలే జ్ఞాపకాల ఆనవాళ్ళతో
జలపాతగీతమై సాగిపోయే నాకు
హఠాత్తుగా ఒక కొండ శిల అడ్డుగా నిలుస్తుంది
చటుక్కున కనులు విప్పేసరికి
ఉమ్మెత్త పువ్వులా ఉదయం తెల్లగా నవ్వుతుంది .....

డైరీలో ఒక పేజి

తొలి పొద్దువై వచ్చావు
జాబిల్లివై వెలిగావు
కాలమంతా కౌగిలింతై
కలల అలల పై కదిలించావు
నీ కన్నుల్లో కనుపాపని చేసి
కమ్మని కలలే చూపావు
ఎడబాటుతో తడబడిపోయా
ఏకాంతం లో నిన్నే తలిచా
తొలి వలపు పిలుపు విన్నా
నీలి మేఘాలలో నీకై వెదికా
కలలలుగా కదిలే నీలి మేఘాలు
సంధ్య కాంతులకి తల్లడిల్లి
నిశబ్ద నిశీధిలో నలుపెక్కాయి
మసక మసక చీకటికి
సువాసనలద్దె మల్లెలమ్మ
మనసు విప్పితమకంగానవ్వింది

ధనమేరా.........

నాకు ఎంతో ఇష్టమైన పాటలలొ, ఇది ఒకటి. ధనము, దాని విలువ గురించి ఎంతో బాగా వ్రాసారు. ముఖ్యంగా కొన్ని వాఖ్యాలు అద్భుతం. "ధనలక్ష్మిని అదుపులోన పెట్టినవాడే
గుణవంతుడు, బలవంతుడు, భగవంతుడు రా ", "శ్రమజీవికి జగమంతా లక్ష్మి నివాసం"

వ్రాసినది:(తెలియదు)
పాడినది: ఘంటసాల
చిత్రం: లక్ష్మి నివాసం.

ధనమేరా అన్నిటికి మూలం
ఆ ధనము విలువ తెలుసుకొనుట మానవ ధర్మం

మానవుడె ధనమన్నది సృజియించెనురా
దానికి తానె తెలియని దాసుడాయెరా!
ధనలక్ష్మిని అదుపులోన పెట్టినవాడే
గుణవంతుడు, బలవంతుడు, భగవంతుడు రా

ఉన్ననాడు తెలివి కలిగి పొదుపు చేయరా
లేనినాడు ఒడలు వంచి కూడపెట్టరా
కొండలైన కరగి పోవు కూర్చొని తింటె
అయ్యో! కూలిపోవు కాపురాలు ఇది తెలియకుంటె.

కూలివాడి చెమటలోన ధనమున్నది రా
కాలి కాపు కండల్లొ ధనమున్నది రా
శ్రమజీవికి జగమంతా లక్ష్మీ నివాసం
ఆ శ్రీ దేవిని నిరసించుట తీరని దోషం.

బెంగుళూరులో భోజనాల గోల

బెంగుళూరులో " ఆంధ్రా స్టైల్ భోజనం" అన్న బోర్డ్ పెడితే చాలు, జనాలు తండోపతండాలుగా ఎగబడతారు. బోర్డ్ ఒక్కటి చాలు, లోపల మనం పచ్చ గడ్డి పెట్టినా సుబ్బరంగా చెల్లుతుంది. ఇక గొందుకి రెండు ఆంధ్రాస్టైల్ పూటకూళ్ళ దుకాణాలు. ఇక ఆంధ్రాస్టైల్ అని పెట్టాక గోంగూర, ఆవకాయ ఉండాలి కదా. అవి ఒక రెండు డబ్బాలు పడేస్తారు. అవితింటే ఇక జన్మలో వాటి జోళికి వెళ్ళరు . ఇక అరిటాకులో వడ్డనలు స్టార్ట్. అంటె అన్ని అలా అని కాదు . కాని చాలా వరకు అంతే.

ఇలాంటి భోజనం ఇలా ఎగబడి ఎలా తింటారా అనుకునేవాణ్ణి. ఇక హోటల్లకి వారాంతంలో వెళ్ళామా అంతే సంగతి. తిరుపతి పంక్తులు దేనికి పనికిరావు. కాని అక్కడ తినేవారు సకుటుంబ సపరివార సమేతంగా వస్తారు. నలుగురికి తక్కువ కాకుండా, పిల్లలని వేసుకొని బయలు దేరతారు. ఇలాంటి బిజి జీవితంలో ఒకరితో ఒకరికి సమయం దొరకడమే తక్కువ. అలాంటి సమయంలో చక్కగా కలిసి వండుకు తింటే ఎంత సుఖం, ఆ నానా గడ్డి తినే బదులు.
మా శతమర్కటులకయితే తప్పదు మరి. వంటలు రావు వచ్చినా చేసుకునే సదుపాయాలు ఉండవు.

ఈ వేళ దాదాపు అరగంట వేచినాక సీటు దొరికింది. ఆ లైన్లొ బ్రహ్మచారుల్లాగా ఉన్నవాళ్ళు దాదాపుగా లేరు. దీని బట్టి నాకర్థమయ్యిందేంటంటే, బ్రహ్మచారులు ఎంచక్కా వంటలు చేస్తున్నారు. గృహస్థలు పూటకూళ్ళ దుకాణాలెమ్మట పడుతున్నట్టున్నారు. మా చిన్నప్పుడయితే ఎప్పుడు హోటల్ లో తిన్న జ్ఞాపకాలు లేవు. కాని ఇప్పుడు ప్రతి వారంలో కనీసం ఒక్కసారైనా బయటకి వెళ్ళాల్సిందే. ఇలా గృహస్థులు మాకు పోటి వస్తే మా పరిస్థితి ఏం కాను??? స్వతంత్ర భారతదేశంలో కనీసం ఇష్టం వచ్చినట్టు భొజనం చేసే హక్కు లేదా అని నిలదీస్తే నేనేమి చెయ్యలేను :)

సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

సంక్రాంతి చలి మంటలు,భోగి కి భోగి పళ్ళు, భోగి మంటలు,గంగిరెంద్దుల వారి మేళం,హరిదాసులు,గాలి పటాలు,ముగ్గులు,గొబ్బిళ్ళుభోగి కి భోగి పళ్ళు, భోగి మంటలు,సంక్రంతి రోజు పాయసాలు, క్రొత్త బట్టలు, ఒకటేమిటి. అన్నీ అన్నీ ఈ సారి పండుగకు చెయలనుకొన్నా ,కొన్ని చూడాలను కొన్నా. ఈసారి పని ఒత్తిడి వలన మా గ్రామమునకు వెళ్లుట సాద్య పడలేదు

నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు

కొత్త ఆశయాలకు కొత్త భావాలకు
పరికల్పనలు బంగారు కలలకు
కొన్ని సత్యాలకు, స్నేహ బంధాలకు
త్యాగాలకు రాగాలకు
ఆత్మీయానుబంధాలకు స్వాగతం! సుస్వాగతం!!
2011 నీకు ఘన స్వాగతం
పరిగెడుతున్న కాలం పురివిప్పింది నెమలిలా
వేయి వీణలను మీటి నవ వసంత, సలలిత రాగసుధా గానాన్ని
వినిపించి వీనుల విందు చేసింది
నవ జ్యోతులను వెలిగించింది
ప్రతి అణువు పులకించింది
ప్రతి గుండె ఆనందంతో పరవశించింది
జగతిన క్రొత్త సంవత్సరం మెరిసింది
విశ్వవేధికపై మధువసంతం మురిసింది
జీవితాలకు క్రొత్త ఊపిరి పోసింది
2011లోనైనా మానవతకు విలువ ఉంటుందని ఆశిద్దాం
జాతి, మత, భాషా ప్రాంతీయ భేదాలు విడనాడి
విశ్వశాంతికై ఐక్యతాగీతాన్ని పాడుకుందాం.

సంతోషకరమైన క్రిస్ఠ్మస్ !

ఏమండీ
మీరు ఏలా ఉన్నారు ?
చాలా కాలమైంది మిమ్మల్ని చూసి !
మిమ్మల్ని కలవడం చాలా సంతోషంగా ఉంది
మీకు సంతోషకరమైన క్రిస్ఠ్మస్
ధన్యవాదములు

నా తొలి బుల్లి కవిత్వం – ఓ మనసు తత్వం !

మదిలొ మెదిలే ఆలొచనలకు మనసుని మాటలుగా, భావాన్ని అక్షరాలుగా మార్చాలనే పోరాట పటిమతొ “కవిత్వం” అనే సాగరం లొ ఒక చినుకుగా ప్రవహించాలని ఆశతొ ఈ నా తొలి బుల్లి కవిత్వం(?)

పెదవి పలకని మాటలెన్నో, మాటకు అందని మౌనాలెన్నో

ఊహకు అందని ఊసులెన్నో,బాషకు అందని భావాలెన్నో

సమయం సరిపోని స్వప్నాలెన్నో, తనువు గుర్తించని స్పర్శలెన్నో

చూపులకు తెలియని అందాలెన్నో, మంతనాలు సాగని రోజులెన్నో

గుండె దాటని తలపులెన్నొ,గుప్పిట్లొ దాచలేని వన్నెలెన్నో

వయసుకు అందని కోరికలెన్నొ, వర్ణనకు అందని సొగసులెన్నో

దాచకుండ ఉంచని తీపి గుర్తులెన్నో, పాటకు అందని రాగాలెన్నో

కలుపు ఎరుగని వలపులెన్నొ, పంచుకోలేని అనుభవాలెన్నో

వ్యక్తపరచని అనుభూతులెన్నో, ఎన్నెన్నో.. మరెన్నో…!!!

శ్రమజీవికి ఉన్న ప్రాధాన్యత

ఎవడు ఇక్కడ రైతు
ఎవడు ఇక్కడ రాజు
కష్టించు వారొకరు
కాజేయు వారొకరు

నారపరెడ్డి రామిరెడ్డి

ప్రతి చేయి నమస్కరిస్తుంది
అయితే ఆ మనస్సులలో
మనస్సులేదు
ఆ చేతులకది
అలవాటయిందీ
సిగ్నల్‌ రెక్కల వలె”

హాస్యలాపన

ఒకరోజు లింగం మావ లైబ్రరీకి వెళ్లి..

"ఏమిటి సార్ ఇది. వారం రోజుల క్రింద నేను తీసికెళ్ళిన పుస్తకం ఎంత చదివినా పూర్తి కాదు, కథ అర్ధం కాదు. అందులో వేళ , లక్షల పాత్రలు. పైగా విచిత్రం ఏంటంటే అందులో ప్రతి పాత్ర పక్కన ఒక ఫోన్ నంబర్. అలా ఎందుకున్నట్టు. కాస్త చెప్తారు?"

"దేవుడా !! వారం రోజుల నుండి టెలిఫోన్ డైరెక్టరీ కనపడక చస్తున్నా.. నువ్వు తీసికెళ్ళావా తండ్రీ?"

.................................................................................................................................................

ఒక వ్యక్తి హత్య చేసినందుకు మరణ శిక్ష పడింది. అతడిని విద్యుత్ కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి శిక్ష వేయాలని తీర్పు ఇచ్చారు.

ఆ రోజు రానే వచ్చింది. ఖైదీని మరణ శిక్ష కోసం తయారు చేసారు.

కరెంట్ స్విచ్చివేసేముందు

"నీ చివరి కోరిక ఏదైనా ఉందా?"
" తీరుస్తారా సార్?"
"ప్రయత్నిస్తాము. ఏంటది చెప్పు"
"నాకు చాల భయంగా ఉంది. ధైర్యంగా ఉంటుంది కాస్త నా చేయి పట్టుకోండి"
"???????"

......................................................................................................................
అది ఒక ఆఫీసులో లంచ్ టైమ్. కామేశం, వీరేశం, గిరీశం ముగ్గురు తమ తమ లంచ్ బాక్స్ లు తీసారు.

కామేశం : " ఉప్మా!!!.. రోజు ఉప్మా తినలేక చచ్చిపోతున్నా. రేపు కూడా నా లంచ్ బాక్స్ లో ఉప్మా పంపితే చచ్చిపోతానంతే.

వీరేశం : " చపాతీలు!!!..రోజు ఈ చపాతీలు తిని తిని విసుగెత్తింది. రేపు కూడా నాకు చపాతీలు పంపితే నేనూ చచ్చిపోతాను. బ్రతికి లాభంలేదు..

గిరీశం : " పులిహోర!!!.. రోజు ఈ నిమ్మకాయ పులిహోర తిని తిని ప్రాణం మీది తీపి చచ్చిపోయింది. రేపు కూడా నాకు పులిహోర పంపితే నేను బ్రతకనంతే."

మరుసటి రోజు ముగ్గురికీ అవే లంచ్ బాక్స్ లు వచ్చాయి. దానితో ముగ్గురూ ఆఫీసు పైనుండి దూకి ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు. ముగ్గురి భార్యలు వచ్చారు.

కామేశం భార్య : "ఏవండి. వెదవది ఉప్మా కోసం ప్రాణంతీసుకున్నారా ? ఒక్క మాట చేప్తే వేరే చేసేదాని కదా" అని ఏడుస్తుంది.

వీరేశం భార్య : "ఏవండి.. చపాతీలు ఇష్టం లేదని ఒక్క మాట అంటే వేరే ఏదైనా చేసి పంపేదాన్ని కదా . ఇంత దానికే ఆత్మహత్య చేసుకున్నారా ?" అని ఏడుస్తుంది.

గిరీశం భార్య మాత్రం ఎటువంటి స్పందన లేకుండా అలా కూర్చుంది.

ఆఫీసు వాళ్ళు వచ్చి "ఏంటమ్మా ! మీ భర్త చనిపోతే ఎటువంటి బాధలేకుండా అలా కూర్చున్నావు?"

గిరీశం భార్య " ఈ నా కొడుకు! రోజు తనే వంట చేస్తాడు కదా ! రోజొక వంట చేయొచ్చుగా. రోజు పులిహోర ఎవడు తెచ్చుకొమ్మన్నాడు. దొంగ సచ్చినోడు. అనవసరంగా నన్ను ఇరికించాడు."
-------------------------------------------------------------------------------------------

బావా --బామ్మర్ది

రామారావు పేపర్ చదువుతూ కూర్చున్నాడు. అంతలో అతని బామ్మర్ది వచ్చి " బావా! బోర్ కొడుతుంది ఒక జోక్ చెప్పవా "

"సరే! సన్నగా , పొడుగ్గా, ఎర్రగా ఉంది . ఏందది?"
" ఏమో . నువ్వే చెప్పు"
"ఎర్రదారం"
"సన్నగా, నల్లగా ఉంది అదేమిటి?"
"ఏమో. నాకేం తెలుసు?"
" దాని నీడ."
" సరే .ఇంకోటి.. సన్నగా, పొడుగ్గా , తెల్లగా ఉంది .ఏమై ఉంటుంది. కాస్త బుర్ర పెట్టి ఆలోచించు. అందాక నేను ఈ పేపర్ చదివేస్తాను"
" సరే . నేను ప్రయత్నిస్తాను."
గంటతర్వాత...
"బావా! నాకు రావట్లేదు కాని . నువ్వే చెప్పు."
" ఏం లేదోయ్! అది దాని ఆత్మ." అంటు లేచి వెళ్ళిపోయాడు బుర్ర గోక్కుంటున్న బామ్మర్దిని వదిలేసి.

ఇల్లాలు , ప్రియురాలి గురించి చెప్పమంటే ఏమంటారో చూద్దాం.. ఈ మహాత్ములు...

డాక్టర్:
ఇల్లాలు : ఆయుర్వేదిక్ మందులాంటిది. స్ట్రాంగ్ గా ఉంటుంది కాని శాశ్వత పరిష్కారం.
ప్రియురాలు : అల్లోపతి మందులాంటిది. వేగంగా పనిచేస్తుంది. జాగ్రత్తగా ఉండకుంటే, నిర్లక్ష్యం చేస్తే మాత్రం రియాక్షన్ వస్తుంది.


పోలీసు :
ఇల్లాలు : ఖాకీ డ్రెస్ లాంటిది. ఎప్పుడూ వేసుకోవాల్సిందే. దర్పం ఎక్కువగా ఉంటుంది.
ప్రియురాలు : సివిల్ డ్రెస్ లాంటిది. అప్పుడప్పుడు వేసుకుంటే బావుంటుంది. వినయంగా ఉండాలి.


ఉద్యోగి :
ఇల్లాలు : టంచనుగా వచ్చే జీతం లాంటిది. వచ్చినదాంతో సరిపెట్టుకోవాలి.
ప్రియురాలు : అప్పుడప్పుడు దొరికే లంచం లాంటిది. ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది. జాగ్రత్తగా ఉండకుందే సస్పెండ్ చేయిస్తుంది.

ఓటు సిత్రాలు...

ఓటర్లకు , నాయకులకు
ప్రాణం ఓటు
మీకు, మాకు, అందరికి
ప్రాణం ఓటు (O2)...


ఇంటిలోన పాలబిల్లు
ఎంతో తెలీదంట
ఓటడగా వెళ్లి
నేర్పుగా పాలు పితికేరంట....


వందనోటు విడిపిస్తే
ఏగాని మిగలదంట
ఆ వందకే నెల సరుకులు
ఎలా ఇచ్చేరంట...


నల్లచుక్క కనపడదు
నాలుగు రోజుల్లో
నాయకుడు కనపడదు
నాలుగు ఏళ్లలో .....


మీట నొక్కేవరకు
నీ కాల్మొక్త బాంచన్
మీట నోక్కేసాక
నా కాల్మోక్కరా బద్మాష్..


కొద్ది కాలంగా జరుగుతున్న మన రాష్ట్రంలో జరుగుతున్న వింతలు, విశేషాలు, మోసాలు, తమాషాలు, వేషాలు చూసి చిరాకేసి రాసుకున్న భావవ్యక్తీకరణ. అసలైతే ఇంతకంటే వందరెట్లు చిరాకుగా , కోపంగా ఉంది..

వాన

ఎంత అల్లరిదమ్మ ఈ వాన


రానని ఉడికించి వరవడిగ వస్తుంది


వదలక గిలిగింతలు పెట్టి


ఉల్లాసంగా ఉప్పొంగి నవ్వుతుంది


ఆషాడ మాసాన సాయం వేళ


నేనొస్తున్నా రారమ్మంటూ గాలితో కబురంపింది


రానంటే అలిగింది


రప్పించి నెగ్గింది


ఆనందమో, ఆకతాయితనమో


చినుకులతో తట్టి తనువంతా తడిపింది


అది చూసి మెరుపు కన్ను కొట్టింది


మేఘం రెచ్చి కురిసింది


చెలిమి చేయమంది బాధ మరవమంది


మనసు తెప్పరిల్లి తనువు మించి చల్లనయింది


జగతి మరిచితిని


నెచ్చెలి వానతో జత కలిపితిని ....

వ్యక్తిత్వం అంటే

నాకు కలిగే ఎన్నో సందేహాలను తీర్చుకోవడానికి ఇలా ఒక్కోటి అడుగుతున్నాను.


ఒక వ్యక్తి యొక్క గుణగణాలు, స్వభావం, అతని పుట్టుకతో వస్తాయా, పెంపకం వల్లా, పెరుగుతున్నపుడు అతని చుట్టు ఉన్న పరిస్థితుల వల్లా???. అంటే సహాయ గుణం, అల్లరి, ఆత్మీయత మొదలైనవి. ఇవి నేర్చుకుంటే రావుగా ??

నాపై ఎందుకింత ప్రేమ??

సంతోషంగా ఉన్నవేళ
నన్ను స్పృశించ సాహసించవు
సమూహంలో ఉండగా
నన్ను పలకరించ భయపడేవు.....

కాస్త దిగులుగా ఉన్నంతనే
నేనున్నానంటూ తడిమేస్తావు
ఒంటరిగా బెదిరి ఉన్న సమయాన
జడివానలా, జలపాతంలా కమ్మివేస్తావు....

నా మనసులో , భావనలలో
అలుముకుని, అల్లుకుపోయిన దుఃఖమా!
ఆనందంలో పలకరించేవు, ఆవేదనలో తోడుండేవు
ఎంత అణచిపెట్టినా, అడ్డు చెప్పినా కంటి కొనలో నిలిచేవు...

ఉప్పెనలా నన్ను చుట్టేసి
భావోద్వేగపు వెల్లువను శాంతపరిచేవు
తుఫానులో చిగురుటాకులా నన్ను వణికించే
దుఃఖమా? నాపై ఇంత ప్రేమ ఎందుకమ్మా???

ఎందుకు? ఏమిటి? ఎలా??

ఎందుకు? ఏమిటి? ఎలా? ఈ డైలాగు వినగానే మీకు ఎవరు గుర్తొస్తారో నాకు తెలుసు? కాని నేను అడిగేది వేరు. గత రెండు మూడు నెలలుగా ఎంతో మంది బ్లాగర్లు తమ బ్లాగు పుట్టినరోజులు జరుపుకుంటున్నారు. ఒకసారి గత స్మృతులను నెమరేసుకుంటున్నారు. బహు బాగు. ఎలాగూ ఈ సంవత్సరం ఐపోవచ్సింది. ఒక్కసారి మన బ్లాగు అనుభవాలు, అనుభూతులు గట్రా మాట్లాడుకుందామా? ఐతే..

మీరు బ్లాగు ఎందుకు మొదలెట్టారు?

బ్లాగు రాయడం వల్ల మీరు నేర్చుకున్నది ఏమిటి?

బ్లాగు వల్ల ఎలా లాభపడ్డారు? బాధపడ్డారు?

ఇలా మీరు బ్లాగు మొదలెట్టినప్పటినుండి బ్లాగు ఏ ఉద్దేశ్యంతో మొదలెట్టారు. అది నెరవేరిందా.. మీ బ్లాగు గురించి మీరు ఏమనుకుంటున్నారు. దాన్ని ఎలా తీర్చి దిద్దాలనుకుంటున్నారు వగైరా చెప్పండి. ఇది చెప్పడానికి బ్లాగు మొదలెట్టి సంవత్సరాలే కానక్కరలేదు. నెల రోజుల క్రింద ప్రారంభించినవారు కూడా తమ అనుభవాలు రాయొచ్చు. ఏదైనా సమస్యలు ఉంటే చెప్పొచ్చు. ఒక్కటి మాత్రం నిజం. ఇక్కడ అంటే తెలుగు బ్లాగ్లోకంలో సాయం అడిగితే తప్పక అందుతుంది. నేను అలా అడిగి నేర్చుకున్నదాన్నే. అడగందే అమ్మైనా పెట్టదు మరి..

జామాత దశమగ్రహ:

పెళ్లి ఇద్దరు వ్యక్తుల కలయిక కాదు. రెండు కుటుంబాలు, రెండు వంశాల శాశ్వత కలయిక. ఎక్కడో పుట్టి , ఎక్కడో పెరిగిన అమ్మాయి, అబ్బాయి పవిత్రమైన వివాహబంధంలో ఒక్కటవుతారు. అటువంటప్పుడు కోడలు, అల్లుడు గురించి ఎన్నో సర్దుబాట్లు, సమస్యలు. ఆరోపణలు తప్పవు కదా. కోడలంటే అత్తవారు చెప్పినట్టు చేయాలి కాబట్టి ఆరోపణలు ఉన్నా తక్కువే అని చెప్పవచ్చు. కాని అల్లుడు విషయంలో మాత్రం అలా కాదు. ఇప్పుడు అల్లుడు ఎందుకు గుర్తొచ్చాడు అనుకుంటున్నారా? అబ్బే!! నాకు అల్లుడు రావడానికి టైముంది కాని అప్పుడెప్పుడో అల్లుళ్లైనవాళ్లు, మొన్న మొన్న అల్లుళ్లైనవాళ్లు, ఇపుడు కాబోయే అల్లుళ్లు, కొన్నేళ్ల తర్వాత కాబోయే అల్లుళ్లు. అందరికీ ముందుగా అభినందనలు. ఇక అసలు విషయానికొద్దాం. కోడలు మా ఇంటి మహాలక్ష్మి, గృహలక్ష్మి అది ఇదీ అంటారు. కాని అల్లుడంటే అంత మంచి అభిప్రాయం లేదు చాలామందికి. ఎప్పుడూ కట్టుకున్న ఇల్లాలిని, అత్తవారిని పీక్కుతింటాడు అనుకుంటారు. ఇప్పుడే కాదు పురాణకాలం నుండి అల్లుడిని ఆడిపోసుకునేవాళ్లే... కవులైనా , సామన్యులైనా.. పాపం అల్లుడిని దశమగ్రహం అని కూడా అంటారు. మనకు ఉన్నవి నవగ్రహాలే. కాని ఈ అల్లుడు పదో గ్రహమెందుకయ్యాడు?

అల్లుణ్ని దశమ గ్రహమంటూ ఒక కవి ఇలా అన్నాడు.

అమృత వాక్కు

అమృతం కురిసిన రాత్రి
అందరూ నిద్రపోతున్నారు
అలసి నిత్యజీవితంలో సొలసి సుషుప్తి చెందారు
అలవాటునీ అస్వతంత్రతనీ కావలించుకున్నారు
అధైర్యంలో తమలో తాము ముడుచుకుపోయి పడుకున్నారు
అనంత చైతన్యోత్సవాహ్వానాన్ని వినిపించుకోలేక పోయారు

అందుకే పాపం
ఈనాటికీ ఎవరికీ తెలియదు
నేను అమరుడనని!

గుణ

కమ్మనీ ఈ ప్రేమ లేఖనే రాసింది హ్రుదయమే
ప్రియతమా నీవచట కుశలమా నేనిచట కుశలమే
ఉహాలన్ని పాటలే కనుల తోటలో
తొలి కలల కవితలే మాట మాటలొ

ఒహోకమ్మని ఈ ప్రేమ లేఖనే రాసింది హ్రుదయమే
ప్రియతమ నీవచట కుశలమా నేనిచట కుశలమే


గుండెల్లో గాయమేదొ చల్లంగా మానిపోయే
మాయ చేసే ఆ మాయే ప్రేమాయే
ఎంత గాయమైన గాని నా మేనికేమిగాదు
పువ్వు సోకి నీ సోకు కందేనే
వెలికి రాని వెర్రి ప్రేమ కన్నీటి ధారలోన కరుగుతున్నది
నాదు శోకమోపలేక నీ గుండె బాధ పడితే తాళనన్నది
మనుషులెరుగలేరు మామూలు ప్రేమ కాదు
అగ్ని కంటే స్వచ్ఛమైనది


మమకారమే ఈ లాలి పాటగా రాసేది హృదయమా
ఉమాదేవి గా శివుని అర్ధ భాగమై నా లోన నిలువుమా

శుభ లాలి లాలి జో లాలి లాలి జో ఉమా దేవి లాలి లాలి జో లాలి లాలి జో
మమకారమే ఈ లాలి పాటగా రాసేది హృదయమా నా హృదయమా

చిత్రం : గుణ
గానం : ఎస్.పి.బాలసుబ్రహ్మణ్యం,ఎస్.పి.శైలజ
సంగీతం : ఇళయరాజా

Broken Mirror/ పగిలిన అద్దం

Somewhere I took a turn
and ran into a mirror.
Shattered pieces of glass
now surround me.

I think I am bleeding
but I know not where.
It really does not hurt or
I just pretend not to care.

The wounds may last
they may haunt me
as time goes past.

I look at the pieces
see myself in bits,
some of them smile
they say I am just fine.

Then there are those
that tell me I am fragile
I can break like them.
Or they seem to tell me
broken already I am.

I just gather the pieces
trying to fix what it reflects
The image is too vague
to be a puzzle to solve
The reflections too many
to be a piece of art.

Mirrors once shattered
can not be unbroken
Pain once experienced
can not be truly forgotten.
-------------------------------------------
వెళ్ళే వెళ్ళే దారిలో
కాలానికి కథనానికీ కంటి చూపు కరువైంది.
మేలుకొని చూస్తే,
చుట్టూ అద్దం ముక్కలు.
ముక్క ముక్కకో కథ
కథలన్నీ కలిపితే నా జీవితం.

దేహం పై గాయాలు కనిపించేవేగాని
అనిపించేవేవి కావు.
గాయాలు చెప్పే కథ ఒకటి
అద్దంలో నుండి నడిచింది నేనేనని.
కారే రక్తం చెప్పే కథ వేరు
కనిపించే గాయాలు ఎప్పటికైనా అనిపించేవేనని.

ఇతరుల కోసం దుఃఖించే మనసుదో ముక్క
బాధ్యత నేర్చని మేధస్సుదో ముక్క
దురాచారాని లోంగనందుకో దర్పణం
జడిసి జంకినందుకో దర్పణం

ముక్కలన్నీ కలిపితే
అవి నన్ను నిజంగా చూపించేనా
చూపించినా నే చూడగలనా

విరిగిన అద్ధం సరే
విరిగిన మనసు అతికేనా
ఇంకో రోజుతో ఇంకో వ్యక్తి ఉదయించేనా
ఒక సారి కరిగిన ఉక్కు
పదిమంది ఇంటికి పునాదిగా నిలిచేనా ?

నిరుద్యోగులు

అంతేలే, నిరుద్యోగ రెజ్యుమేలు !
కంచల్లే మ్రోగే ఖాళీ చెంబులు !
మానవ వనరుల భామల బల్లలపై,
పింగుపాంగులాడే కుంటి కుందేళ్లు !

అంతేలే, నిరుద్యోగ ఈమెయిళ్లు !
వ్యాకరణం వాడని తిరస్కారములు !
అసమర్ధ చితులుండే శ్మశానాల్లో
కాలని కళేబరాల పేలని పుఱ్ఱెలు !

అంతేలే, నిరుద్యోగుల అర్హతలు !
సిగ్గువిడిచిన సినిమా హీరోయిన్లు !
నత్తనడకన సాగే ఎకానమీకి,
నివాళులొసగు హారతి కర్పూరాలు !

అంతేలే, నిరుద్యోగ జీవితాలు !
జీతం పెట్టని మహోద్యోగాలు !
శోకమనే సెలయేటిలో కాగిన
పాకంపట్టని గులాబ్జామూఁలు !

అంతేలే, నిరుద్యోగ భోజనాలు!
పూరీలు, పరాటాలు, పులావులు,
పాల పాయసాలు, పెసరపప్పు చార్లు !
పర్సు కాళి గాని పేగు కనలనీరు !

Non-duality

A few tunes down the Waltz
she will be him.
A few miles down the Stream
flow will be calm.

A few degrees up the scale
ice will be water,
A few more up the same
liquid will be air.

Like rivers in the ocean
Like songs in the heart
The same joy manifests in
various forms transient

And...
A few tides down the time
land will be sea.
A few lives down the soul
you will be me.

శ్రీ నందమూరి తారకరాముని 86 వ జయంతి రోజున అంజలి ఘటిస్తూ..

ఫేరు వింటే పరవశం..
తలచుకుంటే తన్మయం..
ఒక తరాన్ని తన నటన తో వుర్రూతలూపి..
ఒక తరాన్ని చేయి పట్టుకు రాజకీయ ఓనమాలు దిద్దించి....
ఒక తరానికి వేగు చుక్కలా వినీలాకాశంలో నిలిచిన ...ఒకే ఒక్కడు..

ఆతను నవరసభరితమైన నటనలో రాగద్వేషాలని..రక్తి కట్టించి రసజగత్తు లో జనసామాన్యాన్ని ఓలలాడించిన విధం నభూతో నభవిష్యతి..
రాముడిగా రావణునిగా
కృష్ణునిగా కృష్ణరాయలుగా
భీష్మునిగా భీమునిగా
కర్ణునిగా కిరీటిగా
బృహన్నలగా భబ్రువాహనునిగా
సత్యహరిశ్చంద్రునిగా
సుయోధన సామ్రాట్టుగా..
చెప్పుకుంటూపోతే.. చిత్రాలు ఎన్నో..
అంతులేని కథ ఆయన
మత్తగజాల ఘీంకారాలు ఆ మందహాసం ముందు మూగబోయాయి
మేరుపర్వతాలు పదివేలు ఆ మొండితనం ముందు మోకరిల్లాయి
వేలవెన్నెల రాత్రులు ఆ వదనారవిందం ముందు వెలవెలపోయాయి

ముక్కుసూటి..ఆవేశం.. మొండితనం.. పట్టుదల.. క్రమశిక్షణ..పదాలకు పర్యాయపదం ఆయన..

ఎంతగా ఎదిగినా..
జనహితం మరువని జగదేకవీరుడతను..
యుగధర్మం తప్పని యుగపురుషుడాయన..
అందుకే..

అన్నవస్త్రాలు లేక అల్లాడుతున్న జనాన్ని వదిలి..
ఆకాశమర్గాన అవినీతి స్వర్గాన హడావిది గ వెళ్తున్న
రాజకీయ రధచక్రాల్ని..
భూమార్గం పట్టించి భూకంపం సృష్టించిన భగీరథుదు NTR


దశాబ్దాలుగా దారితప్పి
దేశరాజధాని లో దేహీ దేహీ అంటున్న
రాష్ట్ర రాజకీయాల్ని
భాగ్యనగరం దిశ పట్టించి మన భాగ్యరేఖల్ని మార్చినవాడు NTR.

గుడిసెల ముందు రాజకీయాన్ని తెచ్చి గుట్టగాపోసిన గుండెగుడిదేవుడాయన..
చైతన్యరధమెక్కి చైతన్యాన్ని అడుగడుగునచాటిన చరిత్రకారుడాయన..
పేదప్రజలకోసం తనదైనప్రపంచాన్ని సృష్టించిన విశ్వామిత్రుడాయన..

వేలవేలు నాయకులున్నా ఒకేఒక్కడిగా ఆయన మాత్రమే ఎందుకు ఎదిగాడు..
పూరిగుడిసెల్లో పటాలు, గుండెగుండెలో గుడి ఆయనకి మాత్రమే ఎందుకున్నాయి..

ఎంత మందికి తెల్సు..1980 కి ముందు జరిగిన వరకట్నహత్యలు..
ఎంత మందికి తెల్సు..1980 కి ముందు మీ ప్రజాప్రతినిధి ఎవరో..
ఎంత మందికి తెల్సు..1980 కి ముందు సగం ఊళ్ళకి బస్సులు కుడా లేవని..

NTR రాజకీయ ప్రవేశం తో రాజకీయాల కి రంగు,రుచి,వాసన వచ్చాయి..

ప్రజలు ప్రశ్నించటం నేర్చుకున్నారు..
ఆడపడుచులకి అస్తిహక్కు వచ్చింది..
రైతాంగానికి రాయితీలు వచ్చాయి..
పల్లెల్లో ప్రాథమిక అవసరాలు తీరాయి..

నేలవిడిచి సాము చేసే నాయకుల నారతీసిన నిరంకుశుడాయన..
పల్లెపల్లెకి పరిపాలనని తీసుకెళ్ళిన ప్రజారాముడాయన..
అధికారయంత్రాంగం అహంకారాన్ని అణిచిన రాజారాముడాయన..

జనం గుండెఘోషనే తనశ్వాసగా మార్చుకుని..
మదిమదిని మైమరిపించిన మహానాయకుడు..

చిరకాలం చెప్పుకునే చందమామకథ ఆయన..
కలత నిద్దుర కలల్లోని కమ్మనిరూపం ఆయన..
ఉదయసాయంసంధ్యల్లో ఉత్తేజపరిచే ఊహ ఆయన..

శక్తిగా మారిన ఒకవ్యక్తి ఆయన..
చరిత్ర కి చిక్కని చిత్రం ఆయన..

అందుకే..అరవయ్యేళ్ళుగా
జనం జీవితాల్లో జీవనది NTR

సూర్యచంద్రులు వున్నన్నాళ్ళు..
కృష్ణాగోదావర్లు పారినన్నాళ్ళు..
తెలుగువారి తొలిదైవం NTR
ఆంధ్రులకి ఆత్మగౌరవాన్నితెచ్చి..
మద్రాసీమచ్చకి మందువేసి..
విశ్వవినువీధుల్లో తెలుగుజెండాని ఎగరేసి సగర్వంగా చెయ్యెత్తి జైకొట్టిన తెలుగోడు..

తను నవ్వితే..జనం నవ్వారు.. ఏడిస్తే జనం ఏడ్చారు ..
తనలోనే దైవాన్ని చూసారు..

ఆ చైతన్యరథం రేపిన దుమ్ము తొలగకముందే.. వడివడిగా వెళ్ళిపోయాడు ఆ రాముడు..
కమ్మకులకీర్తిచంద్రుదు శ్రీ నందమూరి తారకరాముని 86 వ జయంతి రోజున అంజలి ఘటిస్తూ..
నా ఆత్మబంధువు కి అక్షరాభిషేకం చేస్తున్నాను..

"ఆత్మబంధూ !
నీ అభిమాన సింధువు* లో నేనొక బిందువుని మాత్రమే.. (సింధువు-- సముద్రం)
పుష్కరాలకోసం ఎదురుచూసే వరదగోదావరి లా..
అన్నా ! నీ కోసంఆర్తిగా ఎదురుచూస్తున్నాం..
మళ్ళీ పుట్టు మా కోసం.."

కన్నీటి తో..

నాకు నచ్చిన కొన్ని మంచి వాక్యాలు మీకు కూడా నచ్చితే follow అవ్వండి.....,

1."ఒక కరెక్టు వ్యక్తిని కలుసుకోబోయే ముందు, పది మంది అనామకుల్ని విధి
పరిచయం చేస్తుంది. మొదటి వ్యక్తి దగ్గరే ఆగిపోయేవాడు అనామకుడు గానే
మిగిలిపోతాడు"...

2.'అంతా తనదే' అన్నది మమకారము.'అంతాతనే' అన్నది అహంకారము...

3."నేడు రేపటికి 'నిన్న' అవుతుంది.నిన్నటి గురించి రేపు బాధ పడకుండా
వుండాలంటే,నేడు కూడా బావుండాలి"...

4."మలుపు తిరగటానికి కరెక్ట్ ప్లేస్..Dead End....'అంతే అయిపోయింది
ఇంకేమీ లేదు' అనుకున్నచోట ఆగిపోకు. ప్రక్కకి తిరుగు. మరోదారి
కనపడుతుంది"...

5."నిన్నెవడయినా తప్పు పట్టాడంటే,నువ్వు తప్పు చేస్తునావని కాదు.నువ్వు
చేస్తున్నపని వాడికి నచ్చలేదన్నమాట"...

6."ఓడిపోయేవాడు ఒక్కసారే ఓడిపోతాడు.గేలిచేవాడు తొంబైతొమ్మిదిసార్లు
ఓడిపోతాడు.వందసార్లు ప్రయత్నిస్తాడు కాబట్టి"...

7."నిన్నటినుంచి పాఠం గ్రహించి,రేపటి గురించి కలలుకంటూ ఈ రోజుని
ఆనందించు.కేవలం బ్రతికేస్తూ జీవితాన్ని వ్యర్దం చేసుకోకు.ఇవ్వటంలో నీకు
అనందం వుంటే ఇస్తూ అనందించు.అలా కాని పక్షంలో నీ అనందానికి అడ్డువచ్చే
వారినందరిని నీ దినచర్య నుండి తోలగించు.రాజీపడి మాత్రం బ్రతక్కు"...
అర్ధం అయిoదా....?

ఓటమే గెలుపే

"ఈ క్షణపు ఓటమే మరు క్షణపు గెలుపేమో
ఈ నిమిషపు గెలుపే జీవితాన మలుపేమో "
అనితలుస్తూ వాస్తవంలో బతుకుతూ భావుకతని ఆరాధిస్తూ తెలుగన్నా, తెలుగు
సంస్కృతి అన్నా ఎంతో ఇష్టపడే సామాన్యుడిని నేను..

కవితలు చెప్పే హృదయం వుంది !
ప్రేమించే మనసు వుంది
మనసులొన మంచి ఉహ వుంది
ఉహల లొకం లొ ఒక ఆశ వుంది
కలసి వుండే కోమలి యెక్కడ వుందొ?
చెప్పాలి అంటే చాలా వుంది వినే ఓపిక వుందా.....

చిన్న నవ్వే

ఒక చిన్న నవ్వే నవ్వి యుధ్దాలేన్నో ఆపొచ్చూ
ఒక చిన్న నవ్వే నవ్వి బంధాలేన్నో కలాపొచ్చూ

చిరునవ్వుల దీపం వెలిగించూ
నీ బాధలకీగతి తొలగించూ
చిరునవ్వుల బాణం సంధించూ
శత్రువులే ఉండరు గమనించూ

మణిషాన్నోడే మనసారా తానే నవ్వొచ్చూ
మనసున్నోడే తనవారిని కూడా నవ్వించూ
పైనున్నోడే నీ నవ్వును చూసి దిగి వచ్చూ
నీతో పాటే తన కాస్ఠం మారవచ్చూ

నీ గుండెళ్లోనా గాయాలెంనున్నా
నవ్వే వాటికి మందూ
నీ కన్నుళ్లోనా కన్నీరెంతున్నా
ఆదరాలా నవ్వే వాటికి హద్దూ

త్వరగా నిను చూసి నవ్వేవారు నిద్దూర పోయేట్తూ
సరిగా నీ నవ్వుని నిచ్చెనా సేసి ఎక్కర పై మెట్టూ

నీ కోపం నువ్వే కరిగించు
నీ రూపం నువ్వే వెలిగించూ
ఈ పాఠం నువ్వే పాటించు
పది మందికి నువ్వే చాటించూ

ఏడ్చేవాళ్ళుంటే కసీతీరా ఎడ్పిస్తుందీ లోకం
నవ్వే వాలుంటే కాదుపారా ఏడుస్తుందీ కాలం
కనుకే లోకాన్ని ఎదిరిచేతి మార్గం కనిపెట్టు
కదిలే కాలానీ ఎదురీదేటి ధైర్యం చూపేట్టూ

ఈ జీవిత సత్యం గుర్తించూ
ఆఆనందం నీవై జీవించూ
నీ చలనం నీవె గమనించూ
సంచలనం నువ్వే సృస్టించూ

మన స్నేహం

కన్నులు తెలిపె సత్యం, మనసులు పలికె ఆచారం
భావలు రాసే కావ్యం, మోనాలు రాసే గ్రంధం
మాటలు చెసే యుద్దం

అదె మన స్నేహం



ఆనందం చెప్పా లేనిది....,
సంతోషం పట్టరానిది......,

కోపం పనికిరానిది.......,

ప్రేమ చెరిగిపోనిది.......,
కాని...

స్నేహం మరువలేనిది .

ధనం

"ధనం" ఉంటే "జనం" ఉంటారు - "ఆత్మీయులు" ఉండరు
కొట్టినా తిట్టినా పడి ఉన్నారు అంటే "ధనం" గోప్పతనమేగాని "నీ" గొప్పతనం కాదు
"ధనం" తో సాధించడం గొప్పకాదు "తెలివి" తో సాధించడం గొప్ప
తిన్నది కరిగిపోతుంది . చేసిన మేలు మిగిలిపోతుంది .
విశాలమైన భావంతులకంటే - విశాలమైన హృదయం ముఖ్యం
"అందం" కాదు ముఖ్యం - ఆనందాన్ని పంచే "మనసు" ముఖ్యం

వేదాలు తెలుపని సత్యం, శాస్రాలు పలుకని ఆచారం
కాలాలు చూడని కావ్యం, గ్రహాలు తిరగని గమనం
పండితులు చదవని శాస్రాం, కవులు వ్రాయని గ్రంధం

ప్రేమ

ప్రేమ,
నాకు సంతోషాన్ని పంచింది
నన్ను మనిషిని చేసింది
నాలో కోరికలని పెంచింది
నా జీవితం పై ఆస పుట్టించింది.

ప్రేమ,
నా నవ్వుకి కారణమయ్యింది
నా ముంగిటికి స్వర్గాన్ని తెచ్చింది
నా ఆశకి అంతు లేకుండా చేసింది
నా శక్తిని పెంచింది.

ప్రేమ,
నా చేత ఫోనులో అంత సేపు మాట్లాడించింది
నన్ను మంచులో పడుకోబెట్టింది
నా చేత పరుగులు పెట్టించింది
నన్ను ప్రతి క్షణం జీవింపచేసింది

ప్రేమ,
నన్ను వర్షంలో తడిపింది
మండుటెండలో నడిపింది
చిరుగాలి స్పర్శ తెలియజెప్పింది
చిరు నవ్వుకు అర్థం తెలిసోచ్చేలాచేసింది

ప్రేమ,
భవిష్యత్తు పై భయం పుట్టించింది
"బంగారు" బాటకు తపింపజేసింది ( ఆమెను బంగారూ అని పిలుచుకునేవాడిని )
డబ్బులు పోగేయించింది
బ్రతుకుపై బరోసా కల్పించింది

ప్రేమ,
కలలు ఎలా కనాలో తెలియచేసింది
కన్నీళ్లు కానరానీయలేదు
వృత్తిలో పోటీ పెంచింది
"మా" బంగారు భవిష్యత్తుకి మార్గం సుగమం చేసింది.

ప్రేమ,
ఆమె మనసు మార్చింది
ఆమె మాటలు నాకు వినిపించకుండా చేసింది
ఆమెకు నా వేదన కనిపించకుండా చేసింది
ఆమెకు వేరొకరిని వెతికిపెట్టింది..

ప్రేమ...అంటే

ప్రేమ...అంటే.....? చంపేదో , చచ్చోదో కాదు....బ్రతికేది ,
బ్రతికించేది.....ప్రేమ గుడ్డిది కావచ్చు...
కానీ మనం గుడ్డి వాళ్ళం కాదు.....

ఓ నేస్తమా

కన్నులు కలలను మరచిపోవు...
ఊపిరి శ్వాసను మరచిపోదు...
వెన్నెల చంద్రుడిని మరచిపోదు...
నా మనసు నీ స్నేహన్ని మరచిపోదు...


విరిసిన వెన్నెల కరిగిపోతుంది...
వికసించిన పువ్వు వాడిపోతుంది..
కాని చిగురించిన మన స్నేహం చిరకాలం మిగిలిపోతుంది...


వద్దన్నా వచ్చేది మరణం...
పోవద్దన్నా పోయేది ప్రాణం..
తిరిగి రానిది బాల్యం....
మరువలేనిది మన స్నేహం..


కుల మత బేధం లేనిది...
తరతమ భావం రానిది...
ఆత్మార్పణమే కోరుకొనేది...
ప్రతిఫలమన్నది ఎరుగనిది ని స్నేహం


కిరణానికి చీకటి లేదు,
సిరి మువ్వ కి మౌనం లేదు,
చిరు నవ్వు కి మరణం లేదు,
మన స్నెహానికి అంతం లేదు,
మరిచే స్నెహం చేయకు,
చేసే స్నెహం మరవకు......ఓ నేస్తమా .......................

అందుకే ప్రేమను

సహజంగా వుడటానికి ఇష్టపడతాను
ప్రేమ అనే పరీక్షా రాసి వీచివున్న విద్యార్ధిని
జీవితమే ఒక ఆట ఆ ఆట లో గెలుపుతో పటుఓటమి
ప్రేమ తో పాటు భాద ఆనందం తో దుక్కము ఉంటుంది
సముద్రపు అలలా పైకి క్రిందకు ఎగసి పడుతుంది
జీవితం లో ఒక సరి జారిగిన తప్పు మరల రేపెట్ చైయకుంటే చాలు మనం జీవితం లో
గెలుపొంధతనికి

ఒక అందమైన చిన్ని కథ - చెబుతాను వింటారా? ఊఁ కొట్టండి!!
ఒక అబ్బాయికి కేన్సర్, నెలరోజులు మాత్రమే బ్రతుకుతాడు..
ఆ అబ్బాయి ఒక CD షాపులో పనిచేసే ఒక అందమైన అమ్మాయిని ఇష్టపడతాడు.
కాని అతడు తన ప్రేమ గురించి ఆ అమ్మాయికి చెప్పడు.
ప్రతిరోజూ కేవలం ఆమెతో మాట్లాడడానికి అతను ఆ షాపుకి పోయి ఒక CD కొంటాడు.
... ఒక నెల రోజుల తర్వాత తను చనిపోతాడు..
ఆ అమ్మాయి ఆ అబ్బాయి ఇంటికెళ్ళి అతని గురించి వాకబు చేస్తుంది.
అతని అమ్మగారు అతను చనిపోయాడని చెప్పి - అతని గదిలోకి ఆమెని తీస్కెల్లుతుంది....
అతను కొన్న అన్ని సిడీలు ఇంకా తెరవలేదనీ.. ఆ అమ్మాయి గమనిస్తుంది....
ఆ అమ్మాయి ఏడ్చీ, ఏడ్చీ చివరకు - తనూ మరణిస్తుంది.
తనెందుకు ఏడ్చిందో మీకేమైనా తెలుసా???
ఆమె కూడా తనని ప్రేమిస్తుంది.
ఆమె - అతనిపట్ల ఉన్న ప్రేమని ఉత్తరాలుగా రాసి ఆ CD కవర్లలో ఉంచుతుంది.
ఈ చిన్ని కథలో నీతి ఏమిటంటే:
మీరు ఎవరినైనా ప్రేమిస్తే, ఏదైనా చెప్పాలని అనుకుంటే - సూటిగా చెప్పేయండి....
ప్రేమించిన వాళ్ళు పక్కన వుంటే ప్రపంచం అందంగా కనిపిస్తుంది. ఒకవేళ వారి
ప్రేమే దూరమైతే ఎంతో అందంగా కనిపించిన ప్రపంచం కూడా అందకారంగా
మారిపోతుంది... అందుకే ప్రేమను, ప్రేమించే వాళ్ళను ఎప్పుడు దూరం
చేసుకోవద్దు.... ప్లీజ్.

గు౦డె చప్పుడు

ప్రేయసి ఊర్వసి నా అ౦దాల రాక్షసి..

మేఘ౦ లా నే నిను విడిచి పొవునడది...వర్ష౦లా నీ దరి చేరే౦దుకే..

నా హ్రుదయ౦లో నిదురి౦చే చెలి...

ఒక్క సారి నీ కనులు మూసి చూడు..

నీ గు౦డె చప్పుడు వినిపి౦చే౦త దగ్గరగా నేను౦టాను

ఇట్లు

నేను తలెత్తుకు నడిచి వస్తుంటే
ముందు తలుపులు కిటికీలు
కళ్లు దఢేలును మూసుకుంటాయి

నేను తడుముకుంటూ అడుగులు వేస్తుంటే
వెనుక తలుపులు గవాక్షాలు
లోగిళ్లు ఇదమిద్ధంగా తెరుచుకుంటాయి

శరీరాలకు మట్టి అంటకూడదని
కప్పుకు గోడలకు వాకిలికి
సాక్ష్యాధారాలు లేకుండా సిమెంటు చేయించాను
విలోమం మనసు మాత్రం
అలికిన గద్దెల మీది రుచికరమైన
ఎర్రమన్ను కోసం ఉవ్విళ్లూరుతుంది

క్లిటోరియన్ దరిదాపుల్లో
దిగబడీ దిగబడీ వాడిపోయాక
గుండెల్లో అర్థనిమీలిత టూ యం.జి. కాంపోజ్ ని

దరిమిలా
ఒలక పోస్తుంటాను కానీ
పాదాలకంటిన
మా ఊరి పంట కాలువ నీళ్ల తడి ఆరనే లేదు

అప్పుడూ ఇప్పుడూ ఎప్పుడూ
అవిధేయ అవిశ్వాస కౌశలంతో
కౌటుంబిక పరిసరాల్లో
పెదవుల్ని బొట్టుబొట్టుగా నాలుకతో తడుపుకుంటున్న ఎన్.ఆర్.ఐ.నే

గాయపడ్డ హృదయం

క్షణాలు యుగాల్లా
గడుస్తున్నాయి
రాత్రి ఒక నరకయాతన...!

హృదయాన్ని కోస్తున్న శబ్దం
చిత్రం! ఏమాత్రం
నొప్పి కలగడం లేదు
హాయిగా ఉంది!

ఆలోచనలు
మెదడులో గడ్డకట్టి
భావాలు హృదయంలో
ముప్పిరిగొని
అక్షరాలు శరపరంపరగా
దూసుకొస్తున్నాయి!

ఇపుడు కొత్తగా
రాయడానికి ఏమిలేదు
అందరు చీకి పారేసిన
భావాలు తప్ప!

ప్రేమ ఇంత కొత్తగా
ఉంటుందని ఈరోజే
తెలిసింది
నా పాత జీవితం లోని
క్రొంగొత్త మనసులా!

స్వప్నం నిషిద్దం
నిజం బహిరంగ స్వప్నసుందరి
ఒక చెలి బట్టలిప్పి
నగ్నత్వాన్ని చూస్తానంటుంది!

గాయపడ్డ హృదయంలో
ఎన్ని గాడాంధకారాలు ఉన్నయో
ఏ గాయకుడు గానం చేయగలడు

మిత్రుడు లేని ఊరు

చాలా కాలానికి వెళ్లాను ఊరికి
ఊరు మొదట్లోనే కాళ్లు కడిగే చెరువులా.....
ప్రేమగా పలకరించే పైరు గాలిలా
ఆత్మీయ రాగమై రావాల్సిన మిత్రుడు రాలేదు
అందరూ రంగుల గాలిపటాలై ఎగురుతున్నారు
ఆకులు రాల్చుకున్న చెట్లు
మొండితలలతో ఆకాశం తట్టు దీనంగా చూస్తున్నాయి
కళ్లనిండా కాంతులతో పాదాలకు రాసుకున్న బాల్యలేపనంతో
చాలా కాలానికి వెళ్లాను ఊరికి
ఊరంటే తల్లివేరుకదా
ఊరంటే అమ్మ పాడే కమ్మని జొలపాటల ఒడికదా
ఊరంటే తెలిసీ తెలియని వయసులో రాసుకున్న
ప్రేమలేఖల పొదరిల్లు కదా
ఊరంటే ఉద్వేగంతో హృదయాన్ని ఊపేసే
బాల్యస్నేహితానుభవాల తడిచిత్రంకదా
చాలాకాలానికి వెళ్లాను ఊరికి
రాగి చెట్టుకింద కరిగిపోయిన బాల్యాన్ని
అప్పుడప్పుడూ వాడు దోసిళ్లతో తాపించేవాడు
యాంత్రికంగా మారిపోయిన నా జీవనవాహికలోకి
ఏ రాత్రో చడీచప్పుడు చేయకుండా దూరి
ఉదయం వరకూ వెచ్చని కలగా
పచ్చని పల్లెగా నన్ను మార్చి
మళ్లీ నన్ను తడి క్షణాలపై నడిపించేవాడు
ఇప్పుడు ఊరికి పోయినా ఎందుకనో వాడు కనిపించలేదు
వెతుక్కుంటున్నాను....
కనిపించిన ఈతలబావుల దరులపై నిలబడి
కన్నీళ్లతో ప్రాధేయపడుతున్నాను
ఎండిపోయిన చెరువు గుండెపై నిలుచుని
గుండెలు పగిలేలా రోధిస్తున్నాను
నేను పారేసుకున్న నా బాల్యపుటుంగరాన్ని
దొంగిలించిందెవరని నాలో నేనే మథన పడుతున్నాను
కనిపించని మితృడికోసం....కరిగిపోయిన కల కోసం ఎక్కడవెతుక్కోను
ఊరు విడిచే ప్రతిసారీ కన్నీటి వీడ్కోలయ్యే
నా ఆత్మీయ స్నేహంకోసం ఏ బాల్యపు దారుల్లో అన్వేషించను
ఇప్పుడు నా మితృడులేడు
ఊరికి దూరంగా ఉన్న స్మశానంలో ప్రశాంతంగా నిదురించే స్నేహం
ఇక నేనెప్పుడూరికి వెళ్లినా చిక్కని చీకటిరాత్రిలా
రహస్యంగా నాతో సంభాషిస్తూనే ఉంటాడు
ఇప్పుడు ఏ సమాధిపై మొలిచిన మొక్కని తాకినా
నా మితృడి హృదయస్పర్శలా అనిపిస్తుంది

సమాంతర రేఖలు

గ్లిజరిన్ కన్నీళ్లు
ఆర్టిఫిషియల్ ఆకలి
పట్టు చీరల్లో ప్రదర్శించే
పుట్టెడు దుఖ్కం..
లంకంత కొంపలో
హై క్లాసు దరిద్రం..
నటించే జీవితాలకు
అవార్డులు... రివార్డులు...
కాలుతున్న హృదయాలు
నేల రాలుతున్న బతుకులు
అచ్చమైన జీవన సమరంలో
విచ్ఛిన్నమయ్యే గుండెలు..
ముడిపడ్డ పేగుల్తో..
పిడికిళ్లు బిగుసుకుంటే...
లాఠీలు... తూటాలు...
నా దేశంలో సమానత్వం...
అద్దంలో చందమామ తత్వం

నరకప్రాయం నగరం

ఎంత స్వేచ్ఛగా తలుపులు బార్లా తెరిచి ఆహ్వానించుకునే వాళ్లం
అపార్ట్ మెంట్ల కాంక్రీట్ మనుషుల మధ్య మూసి వున్న గుమ్మం
వెక్కిరిస్తూ వుంటుంది
కట్టలు తెగే కన్నీళ్ల స్రవంతి...
... బాధలు సరే, విజయాల్ని చెప్పుకునేందుకు
మనిషి కానరాడే
నగరం .... హడావుడి జీవన స్రవంతిలో
సేద తీర్చే ఆలంబన కరువు
మోసం గాలి వీచినంత సులువైనప్పుడు
మానవత్వం బిక్కుబిక్కుమని ఈసుమంటుంది
లెక్కలే నిత్యం లెక్కకు మించి వున్నప్పుడు
మనమూ అలానే మెదిలే జీవనం మరింత నరకప్రాయం
బతకనేర్వడమే అస్తిత్వానికి ఆధారమవుతున్నప్పుడు
గుండె గాయమవుతుంది
ఎరుక ఉంటే చాలు... ఐనా ఆవేదన నిత్యకృత్యమవుతుంది
ఆకాశాన్ని చూడక ఎన్నేళ్లయిందో...
పిచ్చుకల్ని చూడక సంవత్సరమవుతుంది..
ప్రకృతీ ... మానవ ప్రకృతి మృగ్యం, నరకప్రాయం నగరం

కోయిల ప్రాణం దాని పాటలో వుంది

కోయిల దేవదూత
వసంతమొక తోజోవలయం
గాలిలో గాంధర్వం పరిమళాలు పూసే వేళ
యుగాల కిందటి ప్రేమ గీతాలు
శ్రుతులై గతులై కొత్త చైతన్యాలై ప్రకృతిలోవికసిస్తాయి
తీరాలు దాటి దూరాలు దాటి
అనంత సౌందర్యాన్ని రచించుకుంటాయి
చంద్రుడు వెన్నెలై మోడు వేణువై
సరస్సు జలజమై పర్వతం జలపాతమై
కోయిలకు కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంటాయి
యంత్రభూతాలకు బానిసై
కుహూరుతాలకు దూరమైన మానవ అహంకారం
పాతరాతి గుహల ప్రతిస్పందన కూడా కోల్పోతుంది
చుట్టూ కలల ప్రపంచాన్ని సృష్టించిన దేవదూత
రోబోట్ సంస్కృతికి అలిగి
తన పాటలో వెళ్లిపోతుంది
కోయిల ప్రాణం దాని పాటలో వుంది

ఒక ద్రోహపు గాయం

వంచన రగిల్చిన కుంపటి సెగల్లో
హృదయాన్ని వేపుకున్నాక
గాయాల బాధదేముంది చెప్పు -

దేహంలో ప్రవహిస్తున్న
మరణం కరాళ నృత్యాన్ని కళ్లారా చూసాక
కొత్తగా భయాల బాధేముంది చెప్పు -

మనసులు ద్వేషాల పరికి కంపలో చిక్కుకుని
చీము రక్తాలు నిండిన పుండైనాక
అవమానాల బాధేముంది చెప్పు-

మానవీయ బంధాల పూదోటల్ని
అంటువెట్టి బూడిద కుప్ప చేసాక
ఒంటరితనపు గాయాలదేముంది చెప్పు -

నా నీడే నన్ను తాకరాదని
కోర్కెల చిత్రహింసల కొలిమికి బలి చేశాక
కొత్తగా నిర్బంధాల బాధేముంది చెప్పు -

విశ్వాసపు రెక్కలు విరిగి
ద్రోహాల అగాధాల్లో అల్లాడుతున్నప్పుడు
షిజోఫ్రీనిక్ ముద్రలదేముంది చెప్పు -

బతుకు మీద
ఎన్నెన్ని ద్రోహపు గాయాలు
ఎన్నెన్ని అవహేళనపు మాటలు

చెరిపేసుకుందామని చేయి చాస్తానా
మరో పెద్ద గాయం
మరో పెద్ద మచ్చ-

మోయలేనన్ని బాధల బరువులు
చెరిపేసుకోలేనన్ని గాయాల మచ్చలు
ఏ బాధను చల్లార్చుకోవడానికి ఒలుకుతున్నామో
తెలియని కన్నీటి బిందువులు -
ఏ మలుపునిస్తుందో తెలియని
అలుముకుంటున్న ఒంటరి చీకటి రాత్రి.

విత్తనం తండ్లాట...

లు కన్నీళ్లుగా మారిన చోట
ప్రతి ఉలికిపాటు ఒక ఉద్యమం
త్యాగాల నెత్తురులో తడిసిన మట్టి
పోరాట విత్తనం కోసం
కండ్లను భూమిలో పాతుతుంది

భూమిని చీల్చుకుని
ఉద్యమాలు మొలకెత్తడం
ఇక్కడ అనివార్య రసాయనిక చర్య

గడీల మీద వాలిన గబ్బిలం
గతాన్నెందుకో నెమరేస్తున్నది
రాత్రి చలి మంట కాడ కలిసిన సేతులు
బతుకు కొలిమి మంటను యాది చేసుకుంటున్నయ్
అయ్ గుండెల పుట్టిన మాటైన
అవ్వ గొంతుల పురుడు పోసుకున్న పాటైన
బతుకమ్మైన, బోనాల డప్పుల సప్పుడైనా...
ప్రతి కదలికా ఇక్కడ కవిత్వమే

ఊళ్లు కొడవండ్లవడం
మాటలు పాటలుగా మారడం
ఇక్కడ రెండూ ఒక్కటే
జాగ్రత్తగా వింటే....
వినగలిగితే
ఇక్కడి కీచురాళ్లు కూడా
ఏండ్ల నాటి గుండెకోతనంత
పాటలల్లి పాడడం వినిపిస్తుంది
ఊళ్లల్ల గుడిసెల మీది మొలిసిన జెండాలు
మోసపోయినతనానికి ఆనవాళ్లుగా మిగిలిపోతాయి.
తనువంతా పుండ్లైన సెరువు
చేతిని నొసిటికి అతికించుకొని
పొలిమేర దిక్కు పుట్టెడాశతో చూస్తుంటది

ఒక పిడికెడ మట్టిని
కండ్లకద్దుకుంటే చాలు
ఇక్కడి బతుకు బతుకంతా
వీరుల కథలై పెయ్ రోమాలు కత్తులవుతాయి

బక్క రైతు దున్నిన దుక్కినిండా
కొత్తరకం విత్తనాలు
మొలకెత్తడానికి సిద్ధమవుతున్నయ్
ఇగ ఏలెటోళ్లకు అన్నీా నిద్ర లేని రాత్రులే
దోచుక తిన్నోళ్లకు గుండెల నిండా గుబులే

ఊరు బడి

ఊరు బడి
పొద్దున్నే ఒళ్లు విరుచుకుంది
లేత కిరణం వెచ్చదనంతో
పులకరించింది
వెయ్యి రెక్కలను చాచి బాల్యాన్ని
అక్కున చేర్చుకుంది
స్మృతుల్ని ఏరుకుందామని వెళ్లితే
పలకరిస్తుంది అమ్మలా
గుర్తు చేస్తుంది కురిపించిన
ప్రశ్నల జల్లులను
ఒక తరానికి జీవం పోసి
కొండలా నిలిచింది
నిలబడటం గూర్చి నూరిపోసి
విశ్వానికి నమూనాగా నిలిచింది
నిజంగా ఊరుబడి ఇప్పటికీ
ఊరట కలిగిస్తుంది
అందుకే
మా కుర్రాణ్ని అప్పజెప్పి వచ్చాను.

జ్ఞాపకాల గాలివాన

నువ్వూ నేనూ గాలీ వానా కలిసే ఉన్నా గాలి గాలే వాన వానే తడిపో తెరిపో గాలో వానో ఉన్నా లేకున్నా నాకు నువ్వు నీకు నేను జ్ఞాపకాలే

విశ్వవిద్యాలయాల్లో కులవ్యవస్థ వికృత స్వరూపం చూసి...

అవును మేము రిజర్వేషన్ గాళ్ళమే!
మా ప్రతిభను కొలవడానికి
మీరు పారేసే భిక్షపు
మార్కులు మా కక్కరలేదు
చిలుక పలుకులు,బట్టీలు పట్టడం
మాకు చాతకాదు!
సృజనాత్మకత మా పుట్టుకలోనే ఉంది
నా తండ్రి వ్యవసాయ పనిముట్లు
తయారు చేయడంలో ఉంది.
నా తల్లి పంట నూర్పిడిలో ఉంది
మీకు చేతనైతే ఒక అక్షరాన్ని
అందంగా చెక్కండి
వ్యాక్యాన్ని నల్లని దళిత
సౌందర్యవతిలా మార్చండి !
కాలం మారిన కొద్ది
కులం రూపు మారిపోతుందనుకున్నాను
కాని...
ఉన్నత విశ్వ విద్యాలయాల్లో
కాల నాగై కాటేస్తుందనుకోలేదు!
మా ప్రతిభను కొలవడానికి
మీకున్న ప్రస్తుత కొలమానాలు సరిపోవు
అనంతమైన నా తెలివిని
మీ మోకాళ్ళతో కొలువలేరు!

ఇది మన సమాజం

ఎక్కడో
మూలమలపున
రెండు చేతులు
దీనంగా కిందికి పైకి
ఊగుతున్నాయి!

చింపిరి మొహం
తైల సంస్కారం లేని
జుత్తు ఒళ్ళంతా కమురు వాసన

కడుపు వెన్నుకు
ఆనుకు పొయింది
ఆ కనులు వికృత
సమాజాన్ని ప్రశ్నిస్తున్నాయి!!!