శ్రీ నందమూరి తారకరాముని 86 వ జయంతి రోజున అంజలి ఘటిస్తూ..

ఫేరు వింటే పరవశం..
తలచుకుంటే తన్మయం..
ఒక తరాన్ని తన నటన తో వుర్రూతలూపి..
ఒక తరాన్ని చేయి పట్టుకు రాజకీయ ఓనమాలు దిద్దించి....
ఒక తరానికి వేగు చుక్కలా వినీలాకాశంలో నిలిచిన ...ఒకే ఒక్కడు..

ఆతను నవరసభరితమైన నటనలో రాగద్వేషాలని..రక్తి కట్టించి రసజగత్తు లో జనసామాన్యాన్ని ఓలలాడించిన విధం నభూతో నభవిష్యతి..
రాముడిగా రావణునిగా
కృష్ణునిగా కృష్ణరాయలుగా
భీష్మునిగా భీమునిగా
కర్ణునిగా కిరీటిగా
బృహన్నలగా భబ్రువాహనునిగా
సత్యహరిశ్చంద్రునిగా
సుయోధన సామ్రాట్టుగా..
చెప్పుకుంటూపోతే.. చిత్రాలు ఎన్నో..
అంతులేని కథ ఆయన
మత్తగజాల ఘీంకారాలు ఆ మందహాసం ముందు మూగబోయాయి
మేరుపర్వతాలు పదివేలు ఆ మొండితనం ముందు మోకరిల్లాయి
వేలవెన్నెల రాత్రులు ఆ వదనారవిందం ముందు వెలవెలపోయాయి

ముక్కుసూటి..ఆవేశం.. మొండితనం.. పట్టుదల.. క్రమశిక్షణ..పదాలకు పర్యాయపదం ఆయన..

ఎంతగా ఎదిగినా..
జనహితం మరువని జగదేకవీరుడతను..
యుగధర్మం తప్పని యుగపురుషుడాయన..
అందుకే..

అన్నవస్త్రాలు లేక అల్లాడుతున్న జనాన్ని వదిలి..
ఆకాశమర్గాన అవినీతి స్వర్గాన హడావిది గ వెళ్తున్న
రాజకీయ రధచక్రాల్ని..
భూమార్గం పట్టించి భూకంపం సృష్టించిన భగీరథుదు NTR


దశాబ్దాలుగా దారితప్పి
దేశరాజధాని లో దేహీ దేహీ అంటున్న
రాష్ట్ర రాజకీయాల్ని
భాగ్యనగరం దిశ పట్టించి మన భాగ్యరేఖల్ని మార్చినవాడు NTR.

గుడిసెల ముందు రాజకీయాన్ని తెచ్చి గుట్టగాపోసిన గుండెగుడిదేవుడాయన..
చైతన్యరధమెక్కి చైతన్యాన్ని అడుగడుగునచాటిన చరిత్రకారుడాయన..
పేదప్రజలకోసం తనదైనప్రపంచాన్ని సృష్టించిన విశ్వామిత్రుడాయన..

వేలవేలు నాయకులున్నా ఒకేఒక్కడిగా ఆయన మాత్రమే ఎందుకు ఎదిగాడు..
పూరిగుడిసెల్లో పటాలు, గుండెగుండెలో గుడి ఆయనకి మాత్రమే ఎందుకున్నాయి..

ఎంత మందికి తెల్సు..1980 కి ముందు జరిగిన వరకట్నహత్యలు..
ఎంత మందికి తెల్సు..1980 కి ముందు మీ ప్రజాప్రతినిధి ఎవరో..
ఎంత మందికి తెల్సు..1980 కి ముందు సగం ఊళ్ళకి బస్సులు కుడా లేవని..

NTR రాజకీయ ప్రవేశం తో రాజకీయాల కి రంగు,రుచి,వాసన వచ్చాయి..

ప్రజలు ప్రశ్నించటం నేర్చుకున్నారు..
ఆడపడుచులకి అస్తిహక్కు వచ్చింది..
రైతాంగానికి రాయితీలు వచ్చాయి..
పల్లెల్లో ప్రాథమిక అవసరాలు తీరాయి..

నేలవిడిచి సాము చేసే నాయకుల నారతీసిన నిరంకుశుడాయన..
పల్లెపల్లెకి పరిపాలనని తీసుకెళ్ళిన ప్రజారాముడాయన..
అధికారయంత్రాంగం అహంకారాన్ని అణిచిన రాజారాముడాయన..

జనం గుండెఘోషనే తనశ్వాసగా మార్చుకుని..
మదిమదిని మైమరిపించిన మహానాయకుడు..

చిరకాలం చెప్పుకునే చందమామకథ ఆయన..
కలత నిద్దుర కలల్లోని కమ్మనిరూపం ఆయన..
ఉదయసాయంసంధ్యల్లో ఉత్తేజపరిచే ఊహ ఆయన..

శక్తిగా మారిన ఒకవ్యక్తి ఆయన..
చరిత్ర కి చిక్కని చిత్రం ఆయన..

అందుకే..అరవయ్యేళ్ళుగా
జనం జీవితాల్లో జీవనది NTR

సూర్యచంద్రులు వున్నన్నాళ్ళు..
కృష్ణాగోదావర్లు పారినన్నాళ్ళు..
తెలుగువారి తొలిదైవం NTR
ఆంధ్రులకి ఆత్మగౌరవాన్నితెచ్చి..
మద్రాసీమచ్చకి మందువేసి..
విశ్వవినువీధుల్లో తెలుగుజెండాని ఎగరేసి సగర్వంగా చెయ్యెత్తి జైకొట్టిన తెలుగోడు..

తను నవ్వితే..జనం నవ్వారు.. ఏడిస్తే జనం ఏడ్చారు ..
తనలోనే దైవాన్ని చూసారు..

ఆ చైతన్యరథం రేపిన దుమ్ము తొలగకముందే.. వడివడిగా వెళ్ళిపోయాడు ఆ రాముడు..
కమ్మకులకీర్తిచంద్రుదు శ్రీ నందమూరి తారకరాముని 86 వ జయంతి రోజున అంజలి ఘటిస్తూ..
నా ఆత్మబంధువు కి అక్షరాభిషేకం చేస్తున్నాను..

"ఆత్మబంధూ !
నీ అభిమాన సింధువు* లో నేనొక బిందువుని మాత్రమే.. (సింధువు-- సముద్రం)
పుష్కరాలకోసం ఎదురుచూసే వరదగోదావరి లా..
అన్నా ! నీ కోసంఆర్తిగా ఎదురుచూస్తున్నాం..
మళ్ళీ పుట్టు మా కోసం.."

కన్నీటి తో..

నాకు నచ్చిన కొన్ని మంచి వాక్యాలు మీకు కూడా నచ్చితే follow అవ్వండి.....,

1."ఒక కరెక్టు వ్యక్తిని కలుసుకోబోయే ముందు, పది మంది అనామకుల్ని విధి
పరిచయం చేస్తుంది. మొదటి వ్యక్తి దగ్గరే ఆగిపోయేవాడు అనామకుడు గానే
మిగిలిపోతాడు"...

2.'అంతా తనదే' అన్నది మమకారము.'అంతాతనే' అన్నది అహంకారము...

3."నేడు రేపటికి 'నిన్న' అవుతుంది.నిన్నటి గురించి రేపు బాధ పడకుండా
వుండాలంటే,నేడు కూడా బావుండాలి"...

4."మలుపు తిరగటానికి కరెక్ట్ ప్లేస్..Dead End....'అంతే అయిపోయింది
ఇంకేమీ లేదు' అనుకున్నచోట ఆగిపోకు. ప్రక్కకి తిరుగు. మరోదారి
కనపడుతుంది"...

5."నిన్నెవడయినా తప్పు పట్టాడంటే,నువ్వు తప్పు చేస్తునావని కాదు.నువ్వు
చేస్తున్నపని వాడికి నచ్చలేదన్నమాట"...

6."ఓడిపోయేవాడు ఒక్కసారే ఓడిపోతాడు.గేలిచేవాడు తొంబైతొమ్మిదిసార్లు
ఓడిపోతాడు.వందసార్లు ప్రయత్నిస్తాడు కాబట్టి"...

7."నిన్నటినుంచి పాఠం గ్రహించి,రేపటి గురించి కలలుకంటూ ఈ రోజుని
ఆనందించు.కేవలం బ్రతికేస్తూ జీవితాన్ని వ్యర్దం చేసుకోకు.ఇవ్వటంలో నీకు
అనందం వుంటే ఇస్తూ అనందించు.అలా కాని పక్షంలో నీ అనందానికి అడ్డువచ్చే
వారినందరిని నీ దినచర్య నుండి తోలగించు.రాజీపడి మాత్రం బ్రతక్కు"...
అర్ధం అయిoదా....?

ఓటమే గెలుపే

"ఈ క్షణపు ఓటమే మరు క్షణపు గెలుపేమో
ఈ నిమిషపు గెలుపే జీవితాన మలుపేమో "
అనితలుస్తూ వాస్తవంలో బతుకుతూ భావుకతని ఆరాధిస్తూ తెలుగన్నా, తెలుగు
సంస్కృతి అన్నా ఎంతో ఇష్టపడే సామాన్యుడిని నేను..

కవితలు చెప్పే హృదయం వుంది !
ప్రేమించే మనసు వుంది
మనసులొన మంచి ఉహ వుంది
ఉహల లొకం లొ ఒక ఆశ వుంది
కలసి వుండే కోమలి యెక్కడ వుందొ?
చెప్పాలి అంటే చాలా వుంది వినే ఓపిక వుందా.....

చిన్న నవ్వే

ఒక చిన్న నవ్వే నవ్వి యుధ్దాలేన్నో ఆపొచ్చూ
ఒక చిన్న నవ్వే నవ్వి బంధాలేన్నో కలాపొచ్చూ

చిరునవ్వుల దీపం వెలిగించూ
నీ బాధలకీగతి తొలగించూ
చిరునవ్వుల బాణం సంధించూ
శత్రువులే ఉండరు గమనించూ

మణిషాన్నోడే మనసారా తానే నవ్వొచ్చూ
మనసున్నోడే తనవారిని కూడా నవ్వించూ
పైనున్నోడే నీ నవ్వును చూసి దిగి వచ్చూ
నీతో పాటే తన కాస్ఠం మారవచ్చూ

నీ గుండెళ్లోనా గాయాలెంనున్నా
నవ్వే వాటికి మందూ
నీ కన్నుళ్లోనా కన్నీరెంతున్నా
ఆదరాలా నవ్వే వాటికి హద్దూ

త్వరగా నిను చూసి నవ్వేవారు నిద్దూర పోయేట్తూ
సరిగా నీ నవ్వుని నిచ్చెనా సేసి ఎక్కర పై మెట్టూ

నీ కోపం నువ్వే కరిగించు
నీ రూపం నువ్వే వెలిగించూ
ఈ పాఠం నువ్వే పాటించు
పది మందికి నువ్వే చాటించూ

ఏడ్చేవాళ్ళుంటే కసీతీరా ఎడ్పిస్తుందీ లోకం
నవ్వే వాలుంటే కాదుపారా ఏడుస్తుందీ కాలం
కనుకే లోకాన్ని ఎదిరిచేతి మార్గం కనిపెట్టు
కదిలే కాలానీ ఎదురీదేటి ధైర్యం చూపేట్టూ

ఈ జీవిత సత్యం గుర్తించూ
ఆఆనందం నీవై జీవించూ
నీ చలనం నీవె గమనించూ
సంచలనం నువ్వే సృస్టించూ

మన స్నేహం

కన్నులు తెలిపె సత్యం, మనసులు పలికె ఆచారం
భావలు రాసే కావ్యం, మోనాలు రాసే గ్రంధం
మాటలు చెసే యుద్దం

అదె మన స్నేహం



ఆనందం చెప్పా లేనిది....,
సంతోషం పట్టరానిది......,

కోపం పనికిరానిది.......,

ప్రేమ చెరిగిపోనిది.......,
కాని...

స్నేహం మరువలేనిది .

ధనం

"ధనం" ఉంటే "జనం" ఉంటారు - "ఆత్మీయులు" ఉండరు
కొట్టినా తిట్టినా పడి ఉన్నారు అంటే "ధనం" గోప్పతనమేగాని "నీ" గొప్పతనం కాదు
"ధనం" తో సాధించడం గొప్పకాదు "తెలివి" తో సాధించడం గొప్ప
తిన్నది కరిగిపోతుంది . చేసిన మేలు మిగిలిపోతుంది .
విశాలమైన భావంతులకంటే - విశాలమైన హృదయం ముఖ్యం
"అందం" కాదు ముఖ్యం - ఆనందాన్ని పంచే "మనసు" ముఖ్యం

వేదాలు తెలుపని సత్యం, శాస్రాలు పలుకని ఆచారం
కాలాలు చూడని కావ్యం, గ్రహాలు తిరగని గమనం
పండితులు చదవని శాస్రాం, కవులు వ్రాయని గ్రంధం

ప్రేమ

ప్రేమ,
నాకు సంతోషాన్ని పంచింది
నన్ను మనిషిని చేసింది
నాలో కోరికలని పెంచింది
నా జీవితం పై ఆస పుట్టించింది.

ప్రేమ,
నా నవ్వుకి కారణమయ్యింది
నా ముంగిటికి స్వర్గాన్ని తెచ్చింది
నా ఆశకి అంతు లేకుండా చేసింది
నా శక్తిని పెంచింది.

ప్రేమ,
నా చేత ఫోనులో అంత సేపు మాట్లాడించింది
నన్ను మంచులో పడుకోబెట్టింది
నా చేత పరుగులు పెట్టించింది
నన్ను ప్రతి క్షణం జీవింపచేసింది

ప్రేమ,
నన్ను వర్షంలో తడిపింది
మండుటెండలో నడిపింది
చిరుగాలి స్పర్శ తెలియజెప్పింది
చిరు నవ్వుకు అర్థం తెలిసోచ్చేలాచేసింది

ప్రేమ,
భవిష్యత్తు పై భయం పుట్టించింది
"బంగారు" బాటకు తపింపజేసింది ( ఆమెను బంగారూ అని పిలుచుకునేవాడిని )
డబ్బులు పోగేయించింది
బ్రతుకుపై బరోసా కల్పించింది

ప్రేమ,
కలలు ఎలా కనాలో తెలియచేసింది
కన్నీళ్లు కానరానీయలేదు
వృత్తిలో పోటీ పెంచింది
"మా" బంగారు భవిష్యత్తుకి మార్గం సుగమం చేసింది.

ప్రేమ,
ఆమె మనసు మార్చింది
ఆమె మాటలు నాకు వినిపించకుండా చేసింది
ఆమెకు నా వేదన కనిపించకుండా చేసింది
ఆమెకు వేరొకరిని వెతికిపెట్టింది..

ప్రేమ...అంటే

ప్రేమ...అంటే.....? చంపేదో , చచ్చోదో కాదు....బ్రతికేది ,
బ్రతికించేది.....ప్రేమ గుడ్డిది కావచ్చు...
కానీ మనం గుడ్డి వాళ్ళం కాదు.....

ఓ నేస్తమా

కన్నులు కలలను మరచిపోవు...
ఊపిరి శ్వాసను మరచిపోదు...
వెన్నెల చంద్రుడిని మరచిపోదు...
నా మనసు నీ స్నేహన్ని మరచిపోదు...


విరిసిన వెన్నెల కరిగిపోతుంది...
వికసించిన పువ్వు వాడిపోతుంది..
కాని చిగురించిన మన స్నేహం చిరకాలం మిగిలిపోతుంది...


వద్దన్నా వచ్చేది మరణం...
పోవద్దన్నా పోయేది ప్రాణం..
తిరిగి రానిది బాల్యం....
మరువలేనిది మన స్నేహం..


కుల మత బేధం లేనిది...
తరతమ భావం రానిది...
ఆత్మార్పణమే కోరుకొనేది...
ప్రతిఫలమన్నది ఎరుగనిది ని స్నేహం


కిరణానికి చీకటి లేదు,
సిరి మువ్వ కి మౌనం లేదు,
చిరు నవ్వు కి మరణం లేదు,
మన స్నెహానికి అంతం లేదు,
మరిచే స్నెహం చేయకు,
చేసే స్నెహం మరవకు......ఓ నేస్తమా .......................

అందుకే ప్రేమను

సహజంగా వుడటానికి ఇష్టపడతాను
ప్రేమ అనే పరీక్షా రాసి వీచివున్న విద్యార్ధిని
జీవితమే ఒక ఆట ఆ ఆట లో గెలుపుతో పటుఓటమి
ప్రేమ తో పాటు భాద ఆనందం తో దుక్కము ఉంటుంది
సముద్రపు అలలా పైకి క్రిందకు ఎగసి పడుతుంది
జీవితం లో ఒక సరి జారిగిన తప్పు మరల రేపెట్ చైయకుంటే చాలు మనం జీవితం లో
గెలుపొంధతనికి

ఒక అందమైన చిన్ని కథ - చెబుతాను వింటారా? ఊఁ కొట్టండి!!
ఒక అబ్బాయికి కేన్సర్, నెలరోజులు మాత్రమే బ్రతుకుతాడు..
ఆ అబ్బాయి ఒక CD షాపులో పనిచేసే ఒక అందమైన అమ్మాయిని ఇష్టపడతాడు.
కాని అతడు తన ప్రేమ గురించి ఆ అమ్మాయికి చెప్పడు.
ప్రతిరోజూ కేవలం ఆమెతో మాట్లాడడానికి అతను ఆ షాపుకి పోయి ఒక CD కొంటాడు.
... ఒక నెల రోజుల తర్వాత తను చనిపోతాడు..
ఆ అమ్మాయి ఆ అబ్బాయి ఇంటికెళ్ళి అతని గురించి వాకబు చేస్తుంది.
అతని అమ్మగారు అతను చనిపోయాడని చెప్పి - అతని గదిలోకి ఆమెని తీస్కెల్లుతుంది....
అతను కొన్న అన్ని సిడీలు ఇంకా తెరవలేదనీ.. ఆ అమ్మాయి గమనిస్తుంది....
ఆ అమ్మాయి ఏడ్చీ, ఏడ్చీ చివరకు - తనూ మరణిస్తుంది.
తనెందుకు ఏడ్చిందో మీకేమైనా తెలుసా???
ఆమె కూడా తనని ప్రేమిస్తుంది.
ఆమె - అతనిపట్ల ఉన్న ప్రేమని ఉత్తరాలుగా రాసి ఆ CD కవర్లలో ఉంచుతుంది.
ఈ చిన్ని కథలో నీతి ఏమిటంటే:
మీరు ఎవరినైనా ప్రేమిస్తే, ఏదైనా చెప్పాలని అనుకుంటే - సూటిగా చెప్పేయండి....
ప్రేమించిన వాళ్ళు పక్కన వుంటే ప్రపంచం అందంగా కనిపిస్తుంది. ఒకవేళ వారి
ప్రేమే దూరమైతే ఎంతో అందంగా కనిపించిన ప్రపంచం కూడా అందకారంగా
మారిపోతుంది... అందుకే ప్రేమను, ప్రేమించే వాళ్ళను ఎప్పుడు దూరం
చేసుకోవద్దు.... ప్లీజ్.

గు౦డె చప్పుడు

ప్రేయసి ఊర్వసి నా అ౦దాల రాక్షసి..

మేఘ౦ లా నే నిను విడిచి పొవునడది...వర్ష౦లా నీ దరి చేరే౦దుకే..

నా హ్రుదయ౦లో నిదురి౦చే చెలి...

ఒక్క సారి నీ కనులు మూసి చూడు..

నీ గు౦డె చప్పుడు వినిపి౦చే౦త దగ్గరగా నేను౦టాను

ఇట్లు

నేను తలెత్తుకు నడిచి వస్తుంటే
ముందు తలుపులు కిటికీలు
కళ్లు దఢేలును మూసుకుంటాయి

నేను తడుముకుంటూ అడుగులు వేస్తుంటే
వెనుక తలుపులు గవాక్షాలు
లోగిళ్లు ఇదమిద్ధంగా తెరుచుకుంటాయి

శరీరాలకు మట్టి అంటకూడదని
కప్పుకు గోడలకు వాకిలికి
సాక్ష్యాధారాలు లేకుండా సిమెంటు చేయించాను
విలోమం మనసు మాత్రం
అలికిన గద్దెల మీది రుచికరమైన
ఎర్రమన్ను కోసం ఉవ్విళ్లూరుతుంది

క్లిటోరియన్ దరిదాపుల్లో
దిగబడీ దిగబడీ వాడిపోయాక
గుండెల్లో అర్థనిమీలిత టూ యం.జి. కాంపోజ్ ని

దరిమిలా
ఒలక పోస్తుంటాను కానీ
పాదాలకంటిన
మా ఊరి పంట కాలువ నీళ్ల తడి ఆరనే లేదు

అప్పుడూ ఇప్పుడూ ఎప్పుడూ
అవిధేయ అవిశ్వాస కౌశలంతో
కౌటుంబిక పరిసరాల్లో
పెదవుల్ని బొట్టుబొట్టుగా నాలుకతో తడుపుకుంటున్న ఎన్.ఆర్.ఐ.నే

గాయపడ్డ హృదయం

క్షణాలు యుగాల్లా
గడుస్తున్నాయి
రాత్రి ఒక నరకయాతన...!

హృదయాన్ని కోస్తున్న శబ్దం
చిత్రం! ఏమాత్రం
నొప్పి కలగడం లేదు
హాయిగా ఉంది!

ఆలోచనలు
మెదడులో గడ్డకట్టి
భావాలు హృదయంలో
ముప్పిరిగొని
అక్షరాలు శరపరంపరగా
దూసుకొస్తున్నాయి!

ఇపుడు కొత్తగా
రాయడానికి ఏమిలేదు
అందరు చీకి పారేసిన
భావాలు తప్ప!

ప్రేమ ఇంత కొత్తగా
ఉంటుందని ఈరోజే
తెలిసింది
నా పాత జీవితం లోని
క్రొంగొత్త మనసులా!

స్వప్నం నిషిద్దం
నిజం బహిరంగ స్వప్నసుందరి
ఒక చెలి బట్టలిప్పి
నగ్నత్వాన్ని చూస్తానంటుంది!

గాయపడ్డ హృదయంలో
ఎన్ని గాడాంధకారాలు ఉన్నయో
ఏ గాయకుడు గానం చేయగలడు

మిత్రుడు లేని ఊరు

చాలా కాలానికి వెళ్లాను ఊరికి
ఊరు మొదట్లోనే కాళ్లు కడిగే చెరువులా.....
ప్రేమగా పలకరించే పైరు గాలిలా
ఆత్మీయ రాగమై రావాల్సిన మిత్రుడు రాలేదు
అందరూ రంగుల గాలిపటాలై ఎగురుతున్నారు
ఆకులు రాల్చుకున్న చెట్లు
మొండితలలతో ఆకాశం తట్టు దీనంగా చూస్తున్నాయి
కళ్లనిండా కాంతులతో పాదాలకు రాసుకున్న బాల్యలేపనంతో
చాలా కాలానికి వెళ్లాను ఊరికి
ఊరంటే తల్లివేరుకదా
ఊరంటే అమ్మ పాడే కమ్మని జొలపాటల ఒడికదా
ఊరంటే తెలిసీ తెలియని వయసులో రాసుకున్న
ప్రేమలేఖల పొదరిల్లు కదా
ఊరంటే ఉద్వేగంతో హృదయాన్ని ఊపేసే
బాల్యస్నేహితానుభవాల తడిచిత్రంకదా
చాలాకాలానికి వెళ్లాను ఊరికి
రాగి చెట్టుకింద కరిగిపోయిన బాల్యాన్ని
అప్పుడప్పుడూ వాడు దోసిళ్లతో తాపించేవాడు
యాంత్రికంగా మారిపోయిన నా జీవనవాహికలోకి
ఏ రాత్రో చడీచప్పుడు చేయకుండా దూరి
ఉదయం వరకూ వెచ్చని కలగా
పచ్చని పల్లెగా నన్ను మార్చి
మళ్లీ నన్ను తడి క్షణాలపై నడిపించేవాడు
ఇప్పుడు ఊరికి పోయినా ఎందుకనో వాడు కనిపించలేదు
వెతుక్కుంటున్నాను....
కనిపించిన ఈతలబావుల దరులపై నిలబడి
కన్నీళ్లతో ప్రాధేయపడుతున్నాను
ఎండిపోయిన చెరువు గుండెపై నిలుచుని
గుండెలు పగిలేలా రోధిస్తున్నాను
నేను పారేసుకున్న నా బాల్యపుటుంగరాన్ని
దొంగిలించిందెవరని నాలో నేనే మథన పడుతున్నాను
కనిపించని మితృడికోసం....కరిగిపోయిన కల కోసం ఎక్కడవెతుక్కోను
ఊరు విడిచే ప్రతిసారీ కన్నీటి వీడ్కోలయ్యే
నా ఆత్మీయ స్నేహంకోసం ఏ బాల్యపు దారుల్లో అన్వేషించను
ఇప్పుడు నా మితృడులేడు
ఊరికి దూరంగా ఉన్న స్మశానంలో ప్రశాంతంగా నిదురించే స్నేహం
ఇక నేనెప్పుడూరికి వెళ్లినా చిక్కని చీకటిరాత్రిలా
రహస్యంగా నాతో సంభాషిస్తూనే ఉంటాడు
ఇప్పుడు ఏ సమాధిపై మొలిచిన మొక్కని తాకినా
నా మితృడి హృదయస్పర్శలా అనిపిస్తుంది

సమాంతర రేఖలు

గ్లిజరిన్ కన్నీళ్లు
ఆర్టిఫిషియల్ ఆకలి
పట్టు చీరల్లో ప్రదర్శించే
పుట్టెడు దుఖ్కం..
లంకంత కొంపలో
హై క్లాసు దరిద్రం..
నటించే జీవితాలకు
అవార్డులు... రివార్డులు...
కాలుతున్న హృదయాలు
నేల రాలుతున్న బతుకులు
అచ్చమైన జీవన సమరంలో
విచ్ఛిన్నమయ్యే గుండెలు..
ముడిపడ్డ పేగుల్తో..
పిడికిళ్లు బిగుసుకుంటే...
లాఠీలు... తూటాలు...
నా దేశంలో సమానత్వం...
అద్దంలో చందమామ తత్వం

నరకప్రాయం నగరం

ఎంత స్వేచ్ఛగా తలుపులు బార్లా తెరిచి ఆహ్వానించుకునే వాళ్లం
అపార్ట్ మెంట్ల కాంక్రీట్ మనుషుల మధ్య మూసి వున్న గుమ్మం
వెక్కిరిస్తూ వుంటుంది
కట్టలు తెగే కన్నీళ్ల స్రవంతి...
... బాధలు సరే, విజయాల్ని చెప్పుకునేందుకు
మనిషి కానరాడే
నగరం .... హడావుడి జీవన స్రవంతిలో
సేద తీర్చే ఆలంబన కరువు
మోసం గాలి వీచినంత సులువైనప్పుడు
మానవత్వం బిక్కుబిక్కుమని ఈసుమంటుంది
లెక్కలే నిత్యం లెక్కకు మించి వున్నప్పుడు
మనమూ అలానే మెదిలే జీవనం మరింత నరకప్రాయం
బతకనేర్వడమే అస్తిత్వానికి ఆధారమవుతున్నప్పుడు
గుండె గాయమవుతుంది
ఎరుక ఉంటే చాలు... ఐనా ఆవేదన నిత్యకృత్యమవుతుంది
ఆకాశాన్ని చూడక ఎన్నేళ్లయిందో...
పిచ్చుకల్ని చూడక సంవత్సరమవుతుంది..
ప్రకృతీ ... మానవ ప్రకృతి మృగ్యం, నరకప్రాయం నగరం

కోయిల ప్రాణం దాని పాటలో వుంది

కోయిల దేవదూత
వసంతమొక తోజోవలయం
గాలిలో గాంధర్వం పరిమళాలు పూసే వేళ
యుగాల కిందటి ప్రేమ గీతాలు
శ్రుతులై గతులై కొత్త చైతన్యాలై ప్రకృతిలోవికసిస్తాయి
తీరాలు దాటి దూరాలు దాటి
అనంత సౌందర్యాన్ని రచించుకుంటాయి
చంద్రుడు వెన్నెలై మోడు వేణువై
సరస్సు జలజమై పర్వతం జలపాతమై
కోయిలకు కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంటాయి
యంత్రభూతాలకు బానిసై
కుహూరుతాలకు దూరమైన మానవ అహంకారం
పాతరాతి గుహల ప్రతిస్పందన కూడా కోల్పోతుంది
చుట్టూ కలల ప్రపంచాన్ని సృష్టించిన దేవదూత
రోబోట్ సంస్కృతికి అలిగి
తన పాటలో వెళ్లిపోతుంది
కోయిల ప్రాణం దాని పాటలో వుంది

ఒక ద్రోహపు గాయం

వంచన రగిల్చిన కుంపటి సెగల్లో
హృదయాన్ని వేపుకున్నాక
గాయాల బాధదేముంది చెప్పు -

దేహంలో ప్రవహిస్తున్న
మరణం కరాళ నృత్యాన్ని కళ్లారా చూసాక
కొత్తగా భయాల బాధేముంది చెప్పు -

మనసులు ద్వేషాల పరికి కంపలో చిక్కుకుని
చీము రక్తాలు నిండిన పుండైనాక
అవమానాల బాధేముంది చెప్పు-

మానవీయ బంధాల పూదోటల్ని
అంటువెట్టి బూడిద కుప్ప చేసాక
ఒంటరితనపు గాయాలదేముంది చెప్పు -

నా నీడే నన్ను తాకరాదని
కోర్కెల చిత్రహింసల కొలిమికి బలి చేశాక
కొత్తగా నిర్బంధాల బాధేముంది చెప్పు -

విశ్వాసపు రెక్కలు విరిగి
ద్రోహాల అగాధాల్లో అల్లాడుతున్నప్పుడు
షిజోఫ్రీనిక్ ముద్రలదేముంది చెప్పు -

బతుకు మీద
ఎన్నెన్ని ద్రోహపు గాయాలు
ఎన్నెన్ని అవహేళనపు మాటలు

చెరిపేసుకుందామని చేయి చాస్తానా
మరో పెద్ద గాయం
మరో పెద్ద మచ్చ-

మోయలేనన్ని బాధల బరువులు
చెరిపేసుకోలేనన్ని గాయాల మచ్చలు
ఏ బాధను చల్లార్చుకోవడానికి ఒలుకుతున్నామో
తెలియని కన్నీటి బిందువులు -
ఏ మలుపునిస్తుందో తెలియని
అలుముకుంటున్న ఒంటరి చీకటి రాత్రి.

విత్తనం తండ్లాట...

లు కన్నీళ్లుగా మారిన చోట
ప్రతి ఉలికిపాటు ఒక ఉద్యమం
త్యాగాల నెత్తురులో తడిసిన మట్టి
పోరాట విత్తనం కోసం
కండ్లను భూమిలో పాతుతుంది

భూమిని చీల్చుకుని
ఉద్యమాలు మొలకెత్తడం
ఇక్కడ అనివార్య రసాయనిక చర్య

గడీల మీద వాలిన గబ్బిలం
గతాన్నెందుకో నెమరేస్తున్నది
రాత్రి చలి మంట కాడ కలిసిన సేతులు
బతుకు కొలిమి మంటను యాది చేసుకుంటున్నయ్
అయ్ గుండెల పుట్టిన మాటైన
అవ్వ గొంతుల పురుడు పోసుకున్న పాటైన
బతుకమ్మైన, బోనాల డప్పుల సప్పుడైనా...
ప్రతి కదలికా ఇక్కడ కవిత్వమే

ఊళ్లు కొడవండ్లవడం
మాటలు పాటలుగా మారడం
ఇక్కడ రెండూ ఒక్కటే
జాగ్రత్తగా వింటే....
వినగలిగితే
ఇక్కడి కీచురాళ్లు కూడా
ఏండ్ల నాటి గుండెకోతనంత
పాటలల్లి పాడడం వినిపిస్తుంది
ఊళ్లల్ల గుడిసెల మీది మొలిసిన జెండాలు
మోసపోయినతనానికి ఆనవాళ్లుగా మిగిలిపోతాయి.
తనువంతా పుండ్లైన సెరువు
చేతిని నొసిటికి అతికించుకొని
పొలిమేర దిక్కు పుట్టెడాశతో చూస్తుంటది

ఒక పిడికెడ మట్టిని
కండ్లకద్దుకుంటే చాలు
ఇక్కడి బతుకు బతుకంతా
వీరుల కథలై పెయ్ రోమాలు కత్తులవుతాయి

బక్క రైతు దున్నిన దుక్కినిండా
కొత్తరకం విత్తనాలు
మొలకెత్తడానికి సిద్ధమవుతున్నయ్
ఇగ ఏలెటోళ్లకు అన్నీా నిద్ర లేని రాత్రులే
దోచుక తిన్నోళ్లకు గుండెల నిండా గుబులే

ఊరు బడి

ఊరు బడి
పొద్దున్నే ఒళ్లు విరుచుకుంది
లేత కిరణం వెచ్చదనంతో
పులకరించింది
వెయ్యి రెక్కలను చాచి బాల్యాన్ని
అక్కున చేర్చుకుంది
స్మృతుల్ని ఏరుకుందామని వెళ్లితే
పలకరిస్తుంది అమ్మలా
గుర్తు చేస్తుంది కురిపించిన
ప్రశ్నల జల్లులను
ఒక తరానికి జీవం పోసి
కొండలా నిలిచింది
నిలబడటం గూర్చి నూరిపోసి
విశ్వానికి నమూనాగా నిలిచింది
నిజంగా ఊరుబడి ఇప్పటికీ
ఊరట కలిగిస్తుంది
అందుకే
మా కుర్రాణ్ని అప్పజెప్పి వచ్చాను.